ارتباط و همکاری صنعت با دانشگاه

در هر جامعه ای دانشگاه و صنعت به صورت مجزا قادر به ادامه حیات و فعالیت هستند اما فرایند پیشرفت آنها بسیار کند بوده و دستیابی به توسعه را با مشکلاتی مواجه می­نمایند. بنابراین اینکه دانشگاه در انجام ماموریت و تحقیقات خود از پشتیبانی صنعت برخوردار شود تا همواره در مسیر رشد و تحول قرار داشته باشد و صنعت از تحقیقات دانشگاهی استفاده نماید تا فناوری برتر عرضه نماید، ضرورت پیدا می­کند(مرندی و همکاران،1382). بطور سنتی، دانشگاهها به عنوان محل اختراع، آموزش، پرورش و پژوهش بوده­اند در حالیکه صنعت خانه نوآوری بوده است بنابراین یک نوع تمایز بین این دو نهاد ایجاد می­گردد (وال مارک[1]،1997)، روند کنونی این است که همکاری دانشگاه و صنعت در زمینه به ارمغان آوردن توسعه لزوم پیدا کرده است (اتکویتز و لیدستور[2]،1997). چنانچه دانشگاه را محل تربیت نیروی انسانی متخصص و مکانی که در آنجا معضلات، مشکلات و مسائل صنعتی با روشهای علمی راه گشایی می­گردند و صنعت را با وظایف متنوع اجرایی مسئول اغلب برنامه­های کشور یا مملکت خواه از دیدگاه تولید مصنوعات، خواه ارائه خدمات و تربیت نیروی انسانی متخصص باور داشت، ضرورت ارتباط صنعت با دانشگاه برای همگان روشن خواهد گردید (اردکان ابویی،1379).

توفیق دانشگاهها در نیل به چنین موازنه‌ای موجب می‌گردد نگرش جامعه در برقراری ارتباط دانشگاه با محیط صرفا مادی تلقی نشده که در این صورت منزلت دانشگاه و جایگاه تعلیم و تربیت نیز محفوظ می‌ماند. از این رو برای برقراری و پایداری این ارتباط می بایست فعالیت های آموزشی و پژوهشی و به طور کل تحولات علمی و فناورانه دانشگاه همگام با نیاز صنعت تدوین شود. بر این اساس نمودار زیر، نشان دهنده نحوه تعامل دانشگاه و صنعت است (جعفرنژاد، مهدوی و خالقی، 1384).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   بررسی نظری قدرت عضلانی

[1] Wallmark

[2] Adcowitz & Lidstore