اهمیت رسانه­ در گردشگری

اهمیت رسانه­ در گردشگری

در دنیای امروز که از آن به عصر ارتباطات و اطلاعات یاد می­شود، هیچ صنعتی بدون بهره­برداری از پتانسیل­های رسانه نمی­تواند راه پویایی و توسعه در گردشگری پررقابت جهانی و حتی محلی را بپیماید. لذا یکی از عوامل مهم در رونق صنعت گردشگری رسانه­ها هستند. رسانه یک وجه فرهنگی مهم است که به‌صورت روزافزون به ایجاد و شکل­گیری فعالیت­های فرهنگی و اجتماعی، رویدادها و تجاربی که افراد با آن مواجه هستند و آن‌ها را در زندگی روزمره­ی خود تفسیر می­کنند، می­پردازد. افراد مدام و به شکل اجتناب‌ناپذیری در معرض اشکال مختلف رسانه هستند، اعم از آنکه برای تبلیغات گردشگری استفاده شوند یا نشود (کیم، 2012). به نا به گفته رضاقلی­زاده (1389: 161) رسانه­ها در ارائه تصاویر واقعی و غیرواقعی از مناطق، به دلیل قابلیت­های گسترده در جذب مخاطب انبوه و توانایی شکل­دهی به افکار عمومی نقش مهمی ایفا می­کنند همچنان که در تصویرسازی از اماکن و کشورهای مختلف و به شکل­دهی به تصورات جغرافیایی برای افراد اهمیت زیادی دارند.

در این میان بایستی توجه داشت که در بین رسانه­های جمعی، تلویزیون و سینما به علت ویژگی­های بصری و جذابیت آن‌ها در بین عموم مردم از باورپذیری و اهمیت بیشتری برخوردار هستند و می­توانند با ایجاد تصاویر ذهنی مثبت و منفی نقش مهمی در تصمیم­گیری گردشگران ایفا کنند. ادبیات، فیلم­ها و مجموعه­های تلویزیونی، نه تنها به دلیل ویژگی­های جذاب فیزیکی (مناظر دیدنی یا چشم­اندازها و مانند آن)، بلکه از طریق موارد مرتبط با آن‌ها (روایت­ها، وقایع، شخصیت­ها، شکل­دهی به حس مخاطبان و نگرش­ها در مورد اماکن) می­توانند افراد را به سیروسفر تشویق کنند (رضاقلی­زاده، 1389: 167). لذا رسانه­­ها در تصویرسازی از مکان­ها و کشورهای مختلف و شکل­دهی به تصورات افراد اهمیت یادی دارند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   اشکال مشارکت

اشکال رسانه­های عمومی همچون فیلم­ها، برنامه­های تلویزیونی، رمان­ها حتی تصاویر و موسیقی که به‌طور مستقیم در ارتباط با تبلیغات یا بازاریابی گردشگری نیستند، به‌شدت قدرت اثرگذاری بر گردشگری را دارند و پدیده­ای در حال رشد را ایجاد کرده­اند که در آن گردشگران از مقصدهایی دیدن می­کنند که در یک کتاب، فیلم یا تلویزیون به نمایش درآمده­اند. این پدیده اشکال جدیدی از گردشگری فرهنگی را تحت عنوان “گردشگری رسانه محور”[1] (باسبی و کلاگ، 2001) و “گردشگری ادبی”[2] (باتلر[3]، 1990) و “گردشگری القایی فیلم” (رایلی، بیکر و ون­دورن، 1998) به وجود آورده­ است. این اشکال جدید گردشگری را می­توان به عنوان گردشگری القایی رسانه­های عمومی[4] طبقه‌بندی کرد (ایواشیتا[5]، 2006). گردشگری القایی رسانه شامل مقصدها یا لوکیشن­های فیلم می­شود (هم واقعی و هم مرتبط با داستان) که به خاطر رسانه به عنوان مقصد گردشگری مشهور شده­اند (ایواشیتا، 2006). مثال ایواشیتا شامل لوکیشن­های فیلم و ادبیات، مکان­هایی که با موسیقیدانان یا آهنگ­های پرطرفدار مرتبط هستند و مکان­های مرتبط با برنامه­های تلویزیونی نیز می­شود. اسکوفیلد[6] (1996) نمونه­های دیگری نیز مانند عکاسی، مکان­های مرتبط با نوار ویدئویی، انتشار DVD و تلویزیون کابلی و ماهواره­ای به گردشگری القایی رسانه اضافه می­کند. با علم به این مطلب می­توان از رسانه و عنصر برجسته­ی آن یعنی فیلم در جهت افزایش آگاهی مخاطبین نسبت به مقاصد گردشگری و ایجاد تصویر مناسب از مقصد و تأثیرگذاری بر فرآیند تصمیم­سازی گردشگران بالقوه استفاده کرد.

[1] Media-related tourism

[2] Literary tourism

[3] Butler

[4] Popular media-induced tourism

[5] Iwashita

[6] Schofiled