نظریه یادگیری اجتماعی

افراد با مشاهده آنچه برای دیگران اتفاق می افتد و نیز با شنیدن تجارب دیگران مثل آنکه خود تجربه کرده باشند آموزش می بینند . از این رو، بسیاری چیزها را از الگوهایشان اولیاء ، معلّمان، دوستان ، برنامه های تلویزیون، هنرمندان سینما و غیره می آموزند . این نظر را که ما می توانیم هم از طریق مشاهده و هم از طریق تجربه مستقیم بیاموزیم ، نظریه یادگیری اجتماعی می نامند . نظریه یادگیری اجتماعی یک نوع بسط شرطی کردن عامل استیعنی نظریه ای که می گوید رفتار تابع نتایج است اما وجود فراگیری از طریق مشاهده و اهمیت نقش ادراک در فراگیری را نیز قبول دارد . مردم نسبت به برداشت و تعریفی که از عواقب چیزی دارند واکنش نشان می دهند نه نسبت به خود عواقب عینی . تأثیر الگوها از نقطه نظر فراگیری اجتماعی، اساسی است ( همان منبع ).

اصول نظریه یادگیری اجتماعی عبارتند از:
۱-
      افراد می توانند با مشاهده ی رفتار دیگران و نتایج آن رفتارها از یکدیگر بیاموزند.
۲-
      آموختن می تواند بدون تغییر رفتار باشد. رفتارگرایان می گویند که یادیگری باید با تغییر رفتار توام باشد در مقابل نظریه پردازان یادگیری اجتماعی اعتقاد دارند که ازآنجا که مردم می توانند فقط از طریق مشاهده یادبگیرند لزوما یادگیری منجر به تغییر رفتار نمی شود.
۳-
      شناخت نقش مهمی دریادگیری دارد. در طول سی سال گذشته نظریه یادگیری اجتماعی به طورفزاینده ای درشناخت و تفسیر خود از یادگیری نقش داشته است. آگاهی و شناخت از نتایج رفتار، تشویق ها و تنبیه هایی که در آینده به دلیل یک رفتار روی می دهد می تواند روی نمایش رفتارهای مردم تاثیر بگذارد.
۴-
      نظریه یادگیری اجتماعی را می توان به عنوان یک پل بین نظریه یادگیری رفتارگرایانه  و یادگیری شناختی در نظر گرفت.یادگیری ازیکدیگر هم می تواند یادگیری رفتارهای خوب باشد هم  رفتارهای  نه چندان خوب(
منصورزاده  1390).

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   گام های اساسی تعیین استراتژی بازاریابی شبکه های اجتماعی