۱) شاخص های سود باقی مانده، در این شاخص ها هزینه سرمایه در نظر گرفته می شود مثل ارزش افزوده نقدی [۹۷] وارزش افزوده اقتصادی.
۲) شاخص های مربوط به اجزای سود باقی مانده، در این شاخص ها هزینه سرمایه لحاظ نشده است مثل سود قبل از بهره و مالیات [۹۸]، سود قبل از بهره و مالیات و استهلاک[۹۹]، سود قبل از اقلام غیر مترقبه [۱۰۰]سود عملیاتی پس از مالیات [۱۰۱]وبازده خالص داراییها[۱۰۲]
شاخص های مبتنی بر بازار که از بازده سرمایه به دست می آیند مثل بازده کل سهامداران و ارزش افزوده بازار وشاخص ارزش[۱۰۳]
۳) شاخص های مبتنی بر نقد مثل جریانهای نقدی عملیاتی و بازده نقدی سرمایه گذاری.
۴) شاخص های سنتی مبتنی بر اطلاعات تاریخی مانند سود خالص، سود عملیاتی و سود هر سهم (صمدی لرگانی، ۱۳۸۷، ۶۹).
امروزه جهت ارزیابی عملکرد مدیریت از معیارهای سنتی مبتنی بر سود حسابداری استفاده میشود.لیکن به جهت اینکه در محاسبه سود حسابداری هزینه فرصت، ریسک سرمایه گذاری، ارزش زمانی پول و منافع بلند مدت شرکت لحاظ نشده است، انتظار می رود که بین سود گزارش شده با تغییرات ارزش بازار ارزش آفرینی مدیریت سهامداران، نامربوط به نظرمی رسد. از طرف دیگر، استفاده از تغییرات ارزش بازار شرکت جهت ارزیابی عملکرد مدیریت نیز به جهت اینکه تحت تاثیر عوامل خارج از کنترل مدیریت می باشد غیر ممکن به نظر می رسد.
با توجه به اینکه نتایج اکثر تحقیقات بررسی شده حاکی از وجود رابطه با اهمیتی میان ارزش افزوده اقتصادی شرکت به عنوان یک معیار داخلی ارزیابی عملکرد، با ارزش افزوده بازار می باشد انتظار می رود که بتوان از این معیار به عنوان ابزاری جهت ارزیابی ارزش آفرینی مدیریت برای سهامداران ودرنهایت پاداش مدیریت استفاده نمود.
به هر حال معیار ارزش افزوده اقتصادی به دلیل ضرورت اعمال تعدیلات فراوان جهت تبدیل ارزش دفتری به ارزش دفتری اقتصادی تعدیل شده بسیار پیچیده می باشد ودر مقایسه با معیارهای حسابداری که به سهولت قابل مقایسه می باشد از قابلیت عملیاتی کمتری برخوردار است (انصاری وکریمی، ۱۳۸۷، ۱۰).
سود حسابداری که با بهره گرفتن از سیستم تعهدی تهیه می شود، از نظر بسیاری از استفاده کنندگان از صورت های مالی، ابزاری برای سنجش عملکرد شرکت ها محسوب می شود. منظوراز سنجش عملکرد شرکت ها ارزیابی کلی از وضعیت مالی و نتایج عملیات، به منظور اخذ تصمیمات منطقی است. به عنوان مثال، سود حسابداری می توان مبنای اعتبار دهی بانک ها به شرکت یا از شرایط ورود به بورس اوراق بهادار قرار گیرد (ناظمی و ظریف فرد، ۱۳۸۳، ۹۴).
نگاهی به تجربه بورس اوراق بهادار در کشورهای مختلف نشان می دهد به رغم وجود معیارهای مالی وغیر مالی زیادی که در تعیین شرکت های موفق وبرتر وجود دارد متاسفانه هنوز هم شناسایی شرکت های ممتاز یا دارای موقعیت برتر بر پایه یکی یا برخی از عوامل زیر انجام می شود (انواری رستمی، ختن لو، ۱۳۸۵، ۲۸-۲۷):
۱) قدرت نقد شوندگی سهام به معنای پر معلامه بودن آن در تالار بورس
۲) میزان تاثیر گذاری شرکت بر بازار یا سهم آن در ارزش جاری بازار
۳) وضعیت شرکت از نظر برتری نسبت های مالی و به ویژه میزان سود آوری به ازای هر سهم
این در حالی است که شناسایی شرکت های برتر در بورس اوراق بهادار تهران بر پایه ترکیبی از قدرت نقد شوندگی سهام ومیزان تاثیر گذاری شرکت ها بربازار، ودر چارچوب معیارهای سه گانه و نماگرهای شش گانه نیز انجام می شود:
الف) میزان داد وستد در تالار معاملات شامل:
۱) تعداد سهام داد وستد شده
۲) ارزش سهام داد وستد شده
ب) تناوب داد وستد درتالارمعاملات شامل:
۱) تعداد روزهای داد وستد
۲) دفعات دادوستد انجام شده
پ) متغیرهای مقیاس نماگر میزان تاثیر گذاری بر بازار شامل:
۱) میانگین تعداد سهام منتشره
۲) میانگین ارزش جاری سهام شرکت در دوره بررسی
که درنهایت هم سنجی ورتبه بندی فعالیت شرکت پذیرفته شده در بورس بر پایه نماگرهای شمرده وبه کمک روش میانگین همسازه ها صورت می گیرد.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

۲-۴-۶- روش های تجزیه و تحلیل مالی

درتجزیه و تحلیل مالی از چهار روش استفاده می شود:
۱) تجزیه و تحلیل درونی[۱۰۴]: مقدار و اهمیت هر یک از اقلام یک صورت مالی در مقام مقایسه با سایر اقلام همان صورت تعین می گردد.
۲) تجزیه وتحلیل مقایسه ای[۱۰۵]: صورت های مالی دو یا چند دوره متوالی را با یکدیگر می سنجیم. به عبارت دیگر، رقم مربوط به یک سال را با رقم مشابه در سال دیگر مقایسه و ضمن تعیین افزایش و کاهش به پی جویی علت یا علل می پردازیم.
۳) تجزیه وتحلیل سرمایه درگردش[۱۰۶]: عوامل موثر در تغییرات وضعیت مالی شناخته می شود و موجبات افزایش یا کاهش پول مورد نیاز درفعالیت های جاری واحد تجاری می گردد. نتیجه این نوع و تجزیه وتحلیل آن است که بدانیم که آیا واحد تجاری در کار روزمره خود و به خصوص پرداخت بدهی ها با اشکال مواجه می شود یا خیر؟
۴) خطر سنجی۴: مواضع ایجاد خطر مشخص می شود.اصولا از نظر اقتصادی و مالی هر نوع سرمایه گذاری وفعالیت جاری می بایداز دو جهت زیر ارزیابی شود:
الف) از نقطه نظر سود آوری
ب) از لحاظ خطر یا خطراتی که متوجه سرمایه گذاری می شود.
روش های سه گانه بالا یعنی تجزیه و تحلیل درونی، مقایسه ای وتا حدی سرمایه در گردش بر اساس سنجش موفقیت درسود آوری بنا گذاشته شده است ودر واقع در این محاسبات ومقایسات عامل خطربه خصوص از لحاظ آینده نادیده گرفته می شود. درصورتی که هر دو عامل سود آوری و خطرمی باید همزمان وباهم مورد توجه و بررسی قرار گیرد. (اکبری، ۱۳۸۷، ۱۳-۱۲)

۲-۵-بخش چهارم:تجارت الکترونیک

۲-۵-۱- تعریف تجارت الکترونیکی

برای تجارت الکترونیکی تعاریف مختلفی ارائه شده است که اغلب آنها مبتنی بر تجارت گذشته در استفاده از تجارت الکترونیکی بوده است. در ساده ترین شکل می توان آن را بصورت انجام صادرات تجارتی در یک قالب الکترونیکی تعریف کرد .
کمیسیون اروپایی در سال ۱۹۹۷ آن را به شکل زیر تعریف نموده است.
تجارت الکترونیکی در پردازش و انتقال الکترونیکی داده ها که شامل متن، صدا و تصویر می باشد تجارت الکترونیکی فعالیت های گوناگونی از قبیل مبادله الکترونیکی کالاها و خدمات ، تحویل فوری مطالب دیجیتالی ، انتقال الکترونیکی وجوه ، مبادله الکترونیکی سهام ، طرح های تجاری ، طراحی و مهندسی مشترک ، خریدهای دولتی ، بازاریابی خدمات بعداز گردش را در بر می گیرد.