تعیین تطبیقی بزه آدم ربایی در حقوق کیفری ایران و لبنان-دانلود پایان نامه حقوق

 دانلود پایان نامه

موضوع :

بررسی تطبیقی بزه آدم ربایی در حقوق کیفری ایران و لبنان

پایان نامه ارشد :

بخش دوم : واکنش کیفری در قبال بزه آدم ربایی، عوامل موثر در تعیین مجازات :

در بخش دوم واکنش کیفری در قبال بزه آدم ربایی و عوامل موثر در تعیین مجازات بررسی می شود که این بخش شامل 2 فصل است در فصل 3 مبحث و 2 گفتار دارد و در مبحث دوم و سوم شامل 2 گفتار و در فصل پایانی این بخش شامل 2 مبحث و 2 گفتار خواهد بود.

فصل نخست : انواع مجازات ها

در این فصل به انواع مجازات در 3 مبحث جداگانه می پردازیم :

مبحث نخست مجازات اصلی  ، مبحث دوم مجازات های تکمیلی و تبعی، مبحث سوم مجازات های حاکم بر معاونت و مشارکت در آدم ربایی بررسی خواهد شد.

مبحث نخست : مجازات های اصلی

ابتدا در این مبحث مجازات اصلی توضیح داده می شود و بعد در پی بررسی آن لازم است به 2 گفتار تقسیم شود که گفتار اول مجازات اصلی ساده و گفتار دوم مجازات اصلی مشدد که به آن جداگانه در گفتار مربوطه، تفضیلاً خواهیم پرداخت.

برای هر جرم، قانونگذار یک یا چند مجازات تعیین کرده که اجرای آن ها فقط به موجب حکم قطعی دادگاه ممکن است این مجازاتها اصلی اند، از این حیث که در ضمانتهای اجرایی امر و نهی قانونگذار به شمار می آیند و تابع مجازات دیگری نیستند.

قانونگذار گاه ممکن است، مجازاتهای اصلی و متعددی در قانون پیش بینی کرده باشد. در این حالت گاه قاضی ملزم به صدور حکم محکومیت به هر 2 یا هر 3 مجازات است.

به عنوان مثال : در ماده 618 ق.م.ا تعزیرات، سلب آسایش عمومی ، از 3 ماه تا یکسال حبس و تا 74 ضربه شلاق

و گاه در اجرای همه یا انتخاب یک یا 2 مجازات مخیر است (مثال ماده 640 ق.م.ا ، تعزیرات، جریحه دار کردن عفت و اخلاق عمومی ، 3 ماه تا 1 سال حبس و از یک میلیون و پانصد هزار ریال تا 6 میلیون ریال جزای نقدی و تا 74 ضربه شلاق و یا به 1 یا 2 مجازات مذکور)

در جرایمی که تعیین تعزیر به اختیار قاضی واگذار شده است، چون قاضی نمی تواند بزهکار را به بیش از 1 مجازات محکوم کند، این محکومیت ، مجازات اصلی محسوب خواهد شد.

و در آخر ماده 621 جرم آدم ربایی : که مجازات اصلی آن «حبس 5 تا 15 سال است و اگر در کنار این مجازات، مرتکب جرم آدم ربایی شود که شامل سن 15 سال – وسیله نقلیه – آسیب جسمی، حیثیتی به حداکثر مجازات، محکوم خواهد شد و در صورت ارتکاب جرایم دیگر به آن مجازات، آن جرایم نیز محکوم خواهند شد.

اگر جرم آدم ربایی را در حالی مرتکب شوی که فقط شامل قسمت اول ماده باشد قانونگذار باید به همان مجازات 5 تا 15 سال را در نظر بگیرد و نمی تواند بزهکار را به بیش از 1 مجازات محکوم کند و همین محکومیت، مجازات اصلی او محسوب می شود.

و در حالتی دیگر، اگر آدم ربا علاوه بر قسمت اول ماده 621 و قسمت دوم آن را هم مرتکب شود قانونگذار ملزم به صدور حکم محکومیت به هر 2 مجازات خواهد بود. [1]

در نتیجه مجازات همواره اهدافی را دنبال می نماید که عبارتند از :

  • ارعاب که منظور از آن ترساندن مجرم و سایر افراد جامعه از ارتکاب جرم است.
  • انتقام و طرد جرم
  • اصلاح بزهکار که منظور بازگرداندن وی به جامعه است.

«در لبنان مجازات اصلی به مجازاتی گفته می شود که همان مجازات اساسی و مورد حکم باشد. و غرض آن قصاص کردن مجرم می باشد در این مجازات ها، شخص به خاطر فعل مجرمانه و به حسب آن چه که حق اوست، مجازات می شود.

و این مجازات برای او کافی است و قاضی ملزم است که این مجازات ها را به عنوان مجازات اصلی صراحتاً در حکم خود بیاورد.

مثل : مجازات اعدام، آزادی، حبس، جریمه، اعمال شاقه و غیره ……»[2]

[1]– اردبیلی،محمد علی، پیشین،1384،ص154

[2]– زغبی، فرید، (الموسوعه اجزائیه، جلد 1، بیروت، دارطادر 1995،ص 357

 

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

اهداف تحقیق :

جرم آدم ربایی به عنوان یکی از جرم های مهم در نظام حقوقی دنیا تلقی گردیده است و از این رو سعی بر آن شده است که موضوع آدم ربایی در ایران و از همه مهمتر شناسایی این جرم در لبنان بررسی شود تا بتوانیم با یک نگرش تطبیقی و مقایسه ای دید وسیع تری نسبت به این بزه داشته باشیم و همچنین با توجه به تغییراتی که پس از انقلاب اسلامی در مقررات جزایی عموماً و در مورد آدم ربایی، خصوصاً انجام شده است، نقاط ابهام و مسائل عدیده ای مطرح گردد که خود نیازمند بررسی و تحلیل آن و پژوهش های حقوقی در این زمینه می باشد و از طرفی دیگر آگاهی از مقررات این جرم، پیش از انقلاب و مقایسه با قانون فعلی تطبیق با مقررات آدم ربایی در کشور لبنان که در این  پایان نامه به آن پرداخته می شود و براساس هدفی طراحی شده تا بتواند حد زیادی ما را در آشنایی با کاستی ها و نواقص روشن شدن نقاط ابهام و اجمال یاری رساند.

هرچند نویسندگان حقوق جزای اختصاصی در مباحث آدم ربایی اشاره کرده اند، لکن هیچ گاه به طور مستقل و گسترده مبحثی به این موضوع اختصاص ندادند و ندرتاً به طور مبسوط به آن نپرداخته اند اگر هم پرداخته شده باشد فقط در 2 الی 3 صفحه و امیدوارم که این تحقیق بتواند دراستای توسعه این مفهوم کارگشا باشد و بر میزان مطالعاتی که تاکنون در این زمینه صورت گرفته بیافزاید و بیشتر مورد کنکاش قرار گیرد.