حزب عدالت و توسعه

دانلود پایان نامه

استیضاخ وی از سوی اسلام گرایان از هم پاشید. ائتلاف غیر منتظره ی حزب راه راست با حزب رفاه که بزرگ ترین حرب در پارلمان ترکیه بود عملاً باعث روی کار آمدن اربکان شد چنین بود که 158 نفراز اعضای حزب رفاه به رهبری اربکان با 13 نفر از اعضای «حزب راه راست» و نیز 7 نفراز «حزب اتحاد بزرگ» با یکدیگر متحد شدند اما 15 نفر دیگر از رأی دادن به ائتلاف سرباز زدند و در نهایت ائتلاف اربکان- چیللر با 13 رأی بیشتر از میزان مشخص شده برای کسب اکثریت آراء در پارلمان رأی اعتماد گرفت و نجم الدین اربکان به نخست وزیری رسید (زارع،185:1383و 186).
حزب رفاه، طولانی ترین زمان فعالیت سیاسی را در میان احزاب اسلام گرا در ترکیه داشت. این حزب توانست چهارده سال در فضای سیاسی ترکیه فعالیت کند و برای اولین بار در تاریخ جمهوری ترکیه یعنی در سال ۱۹۹۶ اربکان به مقام نخست وزیری رسید. این سمت بیش از یک سال برای او دوام نیاورد. اربکان به محض به قدرت رسیدن با انجام سفرهایی جنجال برانگیز در محافل لائیک، تمایل خود را برای سیاست نگاه به شرق و توسعه مناسبات با جهان اسلام به نمایش گذاشت. وی در اولین سفر خارجی خود به ایران آمد و پس از آن با سفر به لیبی و نیجریه پیام معناداری برای محافل لائیک ارسال کرد. محافل لائیک (احزاب و نظامیان) در مورد سفر وی به لیبی و ایران با توجه به مناسبان غیرمطلوب این دو کشور با آمریکا، دست به جنجال سازی در سطح رسانه های داخلی و محافل سیاسی زدند (اکبری،27:1388).

در نهایت نظامیان در شبه کودتایی و پس از یک جنگ سخت، نجم الدین اربکان رئیس حزب رفاه و نخست وزیر را مجبور کردند که در سال 1997 از سمت خود کناره گیری کند (گزبلات،57:2000). وکرسی نخست وزیری را به مسعود ایلماز از حزب «مام میهن» سپرد و پس از مدتی حزب رفاه از سوی دادگاه قانون اساسی ترکیه منحل شد. در نوامبر ۱۹۹۷ حزب جدید «فضیلت» به رهبری رجایی کوتان جانشین حزب رفاه شد و اربکان به مدت پنج سال براساس حکم دادگاه از فعالیت سیاسی منع گردید. با تغییر ایدئولوژی، حزب سابق رفاه نیز دچار تغییراتی شد (اکبری،27:1388).
در واقع رهبران حزب رفاه با این احتمال که نظام لائیک حزب آن ها را منحل خواهد کرد در اقدامی عاقلانه پیش از آن به تأسیس حزب جدیدی به نام فضیلت اقدام کرده بودند و اعضای حزب رفاه که پس از انحلال آن اعضای مستقل پارلمان شده بودند دسته جمعی به این حزب پیوستند در عین حال برخی از نمایندگان حزب منحله ی رفاه ترجیح دادند به این حزب نپیوندند. به دنبال سرنگونی دولت اربکان بحران در ترکیه با فروپاشی دوکابینه، همچنان ادامه یافت و تا انتخابات آینده ی مجلس ترکیه در آوریل 1999 اسلام گرایان آماده می شدند تا به رغم سیاست هایی که ژنرال ها در مقابل آن ها اجراء می کردند بخش اعظم آراء مردم را به دست آورند به نحوی که نیاز به هیچ ائتلافی نباشد. حزب فضیلت نیز با بهره برداری از فسادی که در مقامات بالا به وجود آمده بود و نیز بروز جدایی و اختلاف میان لائیک ها خود را جایگزینی مناسب برای حل بحران های اجتماعی ترکیه می دانست. نتایج پیش بینی ها و نظرسنجی هایی که یک سال قبل از انتخابات انجام گرفته بود همگی حاکی از پیروزی حزب فضیلت و دستیابی به کرسی های بیشتر در پارلمان ترکیه بود. حال آنکه انتخابات با پیروزی حزب دموکرات چپ به رهبری بولنت اجویت انجام شد (زارع،203:1383 و 204).

عواملی که موجب تنزل حزب فضیلت شد در واقع از همان ابتدای تأسیس حزب و با اعمال رهبران آن، که همواره سعی داشتند در مقایسه با حزب رفاه چهره ی بسیار غیرمذهبی تری به حزب خود بدهند، سفر مقالات حزب به امریکا در چند روز آغاز تأسیس آن، اعلام تمایل آن ها به برقراری روابط دوستانه با تمام کشورهای دنیا بدون اینکه مانند گذشته رژیم صهیونیستی را مستثنی کنند،کوتاه آمدن در برابر خواسته های اسلام گرایانه، همه حکایت از کوتاه آمدن حزب فضیلت از بسیاری از مواضع خلف خود (حزب رفاه) داشت (همان منبع،204).
حزب فضیلت، هم در عرصه ی سیاست داخلی و هم در عرصه ی سیاست خارجی سعی کرد به طور مستقیم با خط قرمزهای لائیک برخورد نکند و دست کم در مواضع رسمی، پایبندی خود را به اصول لائیک جمهوری ترکیه و سیاست خارجی که روابط استراتژیک با آمریکا و رژیم صهیونیستی از اصول اساسی آن است را نشان دهد. حزب فضیلت نیز پس از سه سال تحمل از جانب لائیک ها در نهایت در سال ۲۰۰۱ توسط دادگاه قانون اساسی منحل شد. در این مقطع با توجه به سابقه ی انحلال تمام احزاب اسلام گرای قبلی توسط دادگاه قانون اساسی، نخبگان حزب فضیلت به دوگروه تقسیم شدند،گروهی از نخبگان سنت گرا به رهبری رجایی کوتان به تشکیل حزب جدید دیگری به نام «حزب سعادت» مبادرت کردند. بخش دیگر حزب فضیلت که شاخه ی نوگرا و دموکرات تر و از نظر سنی جوان تر حزب بود، با جدا شدن از رهبری سابق حزب و حتی پدر معنوی احزاب اسلام گرا (نجم الدین اربکان)، «حزب عدالت و توسعه» را تشکیل داد (اکبری،28:1388).
به نظر می رسید که به طور طبیعی رهبری این حزب بر عهده ی عبدالله گل، رهبر جناح نوگرا در آخرین کنگره ی حزب فضیلت خواهد بود ولی با لغو ممنوعیت فعالیت سیاسی رجب طیب اردوغان، شهردار سابق شهر استانبول و شخصیت برجسته ی حزب رفاه، رهبری این حزب جدید به وی واگذار شد و اردوغان بلافاصله تشکیل حزب عدالت و توسعه را با نام اختصاری «آک» اعلام کرد.گروه جدیدی که پیرامون اردوغان جمع شدند اغلب از اسلام گرایان هستند و خود را نو آور می دانند این گروه را خبرنگاران، هنرمندان و هم حزبی های سابق اربکان تشکیل می دهند و شعار این حزب نیز، «صداقت و کوشش» است (مفیدنژاد،7:1386).
انتخابات نوامبر 2002 در ترکیه بسیاری از محافل خبری در سراسر جهان را شگفت زده کرد، به طوری که بسیاری ازکارشناسان و تحلیل گران، نتیجه ی این انتخابات را یک شوک یا زلزله سیاسی تعبیر کردند. شایان ذکر است که برای دومین بار در تاریخ ترکیه یک حزب با اقتدار کامل به تنهایی مأمور تشکیل کابینه می شود و بخصوص این مطلب زمانی موجب شگفتی است که حزب برنده نماینده ی اقشار مسلمان ترکیه است. در پیروزی طیف اسلام گرای عدالت و توسعه علل متعددی دخیل بوده است،که مهم ترین آن ها عبارت اند از، سیاست های نظام لائیک ترکیه در قبال اقلیت های دینی و نژادی، مشکلات و معضلات اقتصادی، وضعیت فرهنگی جامعه ی ترکیه، اختلاف شدید میان احزاب لائیک، حمایت گروه های مختلف اسلام گرا از حزب عدالت و توسعه، بی اعتمادی افکار عمومی به احزاب لائیک و کارنامه ی موفق احزاب اسلام گرا بخصوص حزب پیروز،گرایش ها و مطالبات اسلامی مردم ترکیه، شعارها و اهداف حزب عدالت و توسعه و تأکید بر آزادی و حقوق بشر در ترکیه، مجموعه علل یاد شده هریک به نحوی دربسیج افکار عمومی و محبوبیت حزب پیروز، نظر مردم و واکنش آن ها در برابر نظام لائیک، احزاب و گروه های سنت گرا مؤثر بوده است (زارع،218:1383 و 216).
شایان ذکر است عملکرد رادیکالی برخی احزاب اسلامی و نیز ناتوانی گروهی دیگر در اجرای اهداف و برنامه های حزبی خود تا حدودی مردم و افکار عمومی را به اتخاذ راه کارهای معتدل تر ترغیب کرده است. در این میان، حزب اسلام گرای عدالت وتوسعه با برخورداری از کادر رهبری اسلامی و نیز عملکردی موفق به منظور تحقق شعارها و برنامه ها و اهداف معتدل و میانه روی حزب، زمینه های پیروزی و موفقیت خود را در میان مردم به دست آورد و در نهایت در انتخابات سال 2002 با اکثریت آراء به پیروزی رسید. بر خلاف رقابت شدید میان احراب مختلف لائیک، اغلب احزاب اسلام گرا، گروه ها و تشکل های اسلامی ضمن حمایت از احزاب اسلام گرای مورد نظر، قدرت این احراب را دو چندان کرده اند. حزب عدالت و توسعه ضمن بر خورداری از اختلافات موجود میان گرو های لائیک سعی می کند با عامه ی مردم،گروه های روشنفکر اسلام گرا و حتی روشنفکران لائیک، گروه های قومی و سایر بخش های دخیل و مؤثر در سطح جامعه ی ترکیه ارتباط نزدیکی برقرار کند (همان منبع: 218و 219 و220).
این حزب مجدداً در سال ۲۰۰۷ به پیروزی رسید و با انتخاب عبدالله گل به سمت ریاست جمهوری ترکیه، به عنوان اولین رئیس جمهور اسلام گرا، بعد از ۸۰ سال به کاخ ریاست جمهوری (نماد ارزش های سکولار) رسید (اکبری،30:1388).
1-2- جریان ها و سازمان ها ی اسلام گرا

 

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   دانلود تحقیق در مورد مدیریت ارتباط

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

برخی معتقدند که طریقت ها مهم ترین و مفصل ترین شکل بروز اسلام مردمی در ترکیه محسوب می شوند (سیاری،89:1376). اسلام در ترکیه، اسلام شبکه اى است. در امپراطورى عثمانى «طریقت»، ساختار اصلى جامعه و تقریباً هر شهروند، عضوى از یک سلسله ی طریقت بود که آتاتورک آن را ملغى نمود. طریقت هم اکنون نیز، در ساختار اجتماعى ترکیه عنصر مهمى است، اما از نفوذ آن کاسته شده، زیرا در یک اجتماع وسیع ارتباطات غیر شخصى (مانند رادیو، تلویزیون و روزنامه ها) جایگزین ارتباطات شخصى مبتنى بر طریقت مى شود (ماه پیشانیان،8:1388). زندگی اسلامی در ترکیه شامل گروه های فرعی و کوچکتر دیگر نیز می شود که به گروه های متصوفه (نهادهای واسطه) معروفند و نقش اسلام در سیاست ترکیه بدون در نظر گرفتن طریقت های مهم، قابل فهم نیست (آیتی،63:1379). لذا با توجه به اهمیت موضوع، لزوم بررسی ساختار تشکیلاتی طریقت ها و نیز اهداف سیاسی و چگونگی تاثیرگذاری آن ها بر جریان اسلام گرایی در ترکیه و گرایش مردم به طرف احزاب اسلام گرا به بررسی و معرفی این طریقت ها پرداخته می شود.
این گروه های اسلام گرا به متقدمین و متأخرین تقسیم می شوند. متقدمین (نقشبندیه، بکتاشیه، تیجانیه و مولویه) همان گروه اصلی بوده و متأخرین (نور، عجزمندیه، گولن، سلیمانجی و ایشیک) گروهی منشعب از طریقت های اصلی می باشند (همان منبع).
«طریقت نقشبندیه» در قرن هشتم هجری قمری، توسط محمد بهاء الدین نقشبندی تأسیس شد. این طریقت از جمله طریقت هایی است که سعی دارد رابطه ی بین طریقت و شریعت را به نحوی حل کند. نقشبندیه اکنون در سراسر جهان، به ویژه در کشورهایی که مذهب سنی حنفی رایج است، هوادارانی دارد و در هر یک از این کشورها نقشبندیان دارای شیخ خاص خود هستند این طریقت در ترکیه قدمتی طولانی دارد و اکنون نیزرایج ترین طریقت در این کشور به شمار می رود، به طوری که گفته می شود بسیاری از سیاست مداران راست گرای ترکیه به نحوی با این طریقت در ارتباط بوده اند. تورگوت اوزال، رئیس جمهور فقید ترکیه و نجم الدین اربکان، نخست وزیر سابق این کشور، مشهور به عضویت در این طریقت بوده اند (انصاری، 137:1373).
طریقت نقشبندیه در ترکیه دارای نشریه های گوناگون و مراکز خیریه ی قوی است و فعالیت های اجتماعی مختلفی دارد. از جمله انتشار ماهنامه ی اسلام و بنیاد خیریه ی راه حق، و همچنین بسیاری از گروه ها و جماعت های اسلامی در ترکیه از جمله، جماعت محمود افندی، جماعت سامی افندی، گروه منزیل چیلر وابسته به این طریقت هستند (همان منبع:106و 107و 108). این طریقت، از مهم ترین طریقت هایی بوده است که به علت میانه روی، هوشیاری اجتماعی، داشتن اهرم های قوی اقتصادی و قدرت سیاسی (با نگرش کسب منافع عالیه ی مسلمانان) و همچنین وجود یک شبکه ی به هم پیوسته و منسجم داخلی، نقش مهمی را در صحنه ی سیاسی ترکیه بازی می کند (آیتی،65:1379).
«طریقت نورجیه» این طریقت که پس از نقشبندیه مهم ترین طریقت در ترکیه به شمار می رود اساساً مکتبی است عرفانی، منسوب به شیخ نور در سال 1907 میلادی و شاخه ای از آن به نام رکنیه در قرن 14 میلادی تجدید حیات کرده است. نورجی های فعلی ترکیه، پیرو یکی از علمای مشهور ترکیه به نام سعید نورسی معروف به بدیع الزمان سعید نورسی هستند، در سال های اخیر، طریقت نورجی به دو شاخه تقسیم شده است، رهبر گروه نخست محمد زاهد افندی و رهبر گروه دوم فتح الله گولن است. ازگروه ها و جماعت های منسوب به این طریقت می توان به جماعت مظهر جیلار،گروه یازی جیلار، گروه اوکویو جولار اشاره کرد (انصاری،137:1373).
«طریقت بکتاشیه» بکتاشیه منتسب به حاج بکتاش ولی نیشابوری، صوفی بلند آوازه ی قرن هفتم هجری است. امروزه علویان ترکیه خود را از مریدان حاج بکتاش ولی می دانند (ابوالقاسمی و اردوش،162:1378). «طریقت مولویه» این طریقت منتسب به مولانا جلال الدین محمد بلخی است. به رغم تلاش های محافل روشنفکرمآب لائیک ترکیه، در جهت قلب تعابیر عرفانی مولانا، تهی کردن آن از مفاهیم والای الهی و تطبیق آن با دعاوی لامذهبی، اباحی گری و تسامح طلبی، اما هم چنان شهر مولانا یعنی قونیه، یکی از مهم ترین پایگاه ها اسلام گرایی و شریعت طلبی در ترکیه محسوب می شود (همان منبع: 166).
«طریقت قادریه» بنیانگذار این طریقت، عبدالقادر گیلانی معروف است. این طریقت، برخلاف طریقت نقشبندیه، به عدم دخالت در امور سیاسی معتقد است. «طریقت سلیمانیه»، این طریقت گرچه وابسته به نقشبندیه محسوب می شود ولی بنیانگذار آن سلیمان هیلمی توناخانی به علت مخالفت با جو غالب برنقشبندیه راه جداگانه ای برای فعالیت برگزیدند. کمالیست ها نیز این طریقت را از دشمنان سرسخت میراث آتاتورک می دانند. اعضای این طریقت در ده ها، مسجد و مراکز فرهنگی برای ترک های سراسر اروپا ساخته اند، و خوابگاه های متعددی برای دانشجویان بی بضاعت در ترکیه تأسیس کرده اند. در طریقت سلیمانیه دو محور فکری قابل تشخیص است، شاخه ی روشنفکران و شاخه ی رادیکال های جوان (ابوالقاسمی و اردوش،1380: 178 و 180).
از آغاز دهه ی 1990 و در کمتر از ده سال بیش از 1200 ایستگاه رادیویی (سراسری، منطقه ای و محلی) و 250 کانال تلویزیونی (سراسری، منطقه ای و محلی) در ترکیه فعال شدند و به پخش برنامه پرداختند. از اوایل این دهه به بعد، برخی از جماعت ها و احزاب اسلام گرا نیز موفق به تأسیس گروه های انتشاراتی و رسانه ای قدرتمند شدند که در ادامه به مهم ترین آن ها و نقش قابل توجه شان در روند اسلام گرایی اشاره می شود (زارع،258:1383).
«طریقت فتح الله گولن» این فرقه توسط فتح الله گولن تأسیس شد و اکنون نه تنها در تمام نقاط ترکیه دارای شعبه است، بلکه در فراسوی مرزها فعالیت گسترده ای را انجام می دهد. آن ها، دارای امکانات بسیار گسترده ی ارتباطی بوده و برای ده ها هزار دانش آموز بی بضاعت، خوابگاه ایجاد کرده اند. این طریقت با در اختیار داشتن یک شبکه خصوصی تلویزیونی بزرگ و یک روزنامه ی پر تیراژ در کنار مؤسسات متعدد چاپ و انتشارات توانسته اند خود را به عنوان یکی از نیروهای اصلی ذینفوذ در صحنه ی سیاست داخلی ترکیه معرفی سازند. این طریقت در حدود 200 باب مدرسه در خارج از کشور (از افغانستان و کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز گرفته تا کشورهای بالکانی و اروپای شرقی) دارد و در این مدارس تدریس به زبان محلی، ترکی استانبولی و انگلیسی صورت می گیرد

پاسخی بگذارید