دانلود پایان نامه با عنوان بررسی فعالیت نظامی دولت ها در فضای ماورای جو از دیدگاه حقوق بین الملل

دانلود پایان نامه

 دانلود پایان نامه

موضوع :

 بررسی فعالیت نظامی دولت ها در فضای ماورای جو از دیدگاه حقوق بین الملل

پایان نامه ارشد :

 

التزامات ماده چهارم پیمان فضا[1](1967)

ماده چهارم، معاهده فضا از اهمیت بالایی در فعالیت‌های نظامی فضاء ماوراء جو برخوردار است این ماده بیان می کند:

1- کشورهای  طرفدار پیمان تعهد می دهند هیچ وسیله‌ حامل سلاح‌های هسته‌ای یا هر نوع دیگر از سلاح‌های  کشتار جمعی را در اطراف مدار زمین قرار ندهند و چنین سلاح‌هایی را روی اجرام آسمانی نصب نکرده و یا چنین سلاح‌هایی را در فضای خارجی به هر نوعی مستقر نکنند.

2- ماه و دیگر اجرام آسمانی باید توسط تمام کشورهای عضو پیمان منحصرا برای اهداف صلح‌آمیز استفاد شود. از تأسیس پایگاه‌های نظامی، تأسیسات و استحکامات، آزمایش هر نوع سلاح و اجرای مانورهای نظامی روی اجرام آسمانی باید جلوگیری شود. اما استفاده از کارمندان نظامی جهت تحقیقات علمی و اهداف صلح آمیز بی مانع است. استفاده از هر تجهیزات یا امکانات مورد نیاز برای اکتشافات صلح‌آمیز در ماه و دیگر اجرام آسمانی نیز نباید منع گردد.

1 –3– 2 –  بند اول ماده چهارم معاهده فضا:سلاح‌های مخرب دسته جمعی

پاراگراف اول این ماده از قرار دادن سلاح‌های هسته‌ای یا هر نوع دیگری از سلاح‌های مخرب جمعی در مدار یا فضای خارجی جلوگیری می‌کند. با این حال، این معاهده کلمات اساسی مانند «فضاء ماوراء جو»، «مدار»را تعریف نکرده است و جای تعجب نیست که “سلاح‌های مخرب جمعی» را بدون تعریف باقی گذارده است. به طور کلی این قابل درک است که فضا، شامل اجرام آسمانی از جمله ماه[2] و تمام فضای ما بین، فضای به اصطلاح تهی خارجی می‌باشد.[3] مدار عموماً، حداقل یک مدار کامل اطراف زمین است که قلمرو آن بالاتر از قلمرو تعیین شده در قوانین موشک های بالستیک قاره پیما می باشد.[4]علاوه ‌بر این اشیاء منع شده اشیایی هستند که سلاح‌های کشتارجمعی حمل می‌کنند نه سلاح‌ فی نفسه. این تفسیر می تواند تنها به وسیله یک تفسیر هنری توجیه شود[5] با این وجود توجه بیش از حد به چنین مطلب محدودی، می‌تواند تعبیر غلط و در تضاد با روح  معاهده فضا باشد. اگر چنین باشد سؤال همچنان باقی است .سلاح‌های کشتار جمعی چه هستند؟ گرچه سلاح کشتار جمعی در هیچ قراردادی تعریف نشده است، اما مجمع عمومی سازمان ملل در مصوبه‌ ابتدایی خود این تعریف را به کار برده است: سلاح‌های اتمی و تمام سلاح‌های عظیم قابل تعمیم به سلاح های تخریب جمعی.[6] در سال بعد سازمان ملل در کمیسیون خلع سلاح [7] سلاح‌های منفجر شونده اتمی، مواد رادیواکتیو، سلاح‌های زیستی و شیمیایی کشنده و هر سلاحی که در آینده به وجود آید و دارای ویژگی‌های قابل مقایسه با تأثیر مخرب  باشد را نیز به عنوان سلاح‌های کشتار جمعی تعریف کرده است.[8] بنابراین بر طبق نظر گُرو یک مسئله‌ی نسبی در رابطه با سلاح‌های جدید و بطور خاص آن‌هایی که برای گسترش در فضا به وجود آمده‌اند وجود خواهد داشت و آن اینکه «قابلیت آن‌ها از تخریب جمعی باید با هر پیشرفت فناوری ارزیابی گردد.[9]»

[1]-Outer Space Treaty (OST).

[2]-ماه همیشه به عنوان یک جرم آسمانی در قالب کاری سازمان ملل در نظر گرفته شده است.در مصوبات و توافق نامه های پس از مصوبه 1884(XVIII)17 اکتبر 1963،مجمع عمومی سازمان ملل ارجاع روشن و واضحی به ماه و سایر اجرام آسمانی در مقایسه با بند 2 ماده 4 معاهده فضا دارد. در مورد بند 1 ماده 4 معاهده فضا این انحصار باید به طرح های ضعیف تر نسبت داده شود.ر.ک.به:

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   رشته مدیریت:پایان نامه ایجاد محیطی در جهت تعمّق بر دانش های جدیدو مسئولیّت های جدید-رشته مدیریت

See C.Q. Christol, The Modern International Law of Outer Space (New York, pergamon Press, 1982). P. 22.

[3]-واژه ” فضای تهی خارج از جو” توسط cheng معرفی گردید.ر.ک.به:

see B. Cheng, ‘Introducing a New Term to Space Law: ‘Outer Void Space”, Vol. 11 korean Journal of Air and Space Law 1999, pp. 321-327. Outer space in the sense of Article IV(1) of OST is, thus, outer space sensu  lato.

[4]– L. Condorelli & Z. Meriboute, ‘Some Remarks on the State on International Law Concerning Military Activities in Outer Space’, Vol. 6 Italian Y.I.L. 1985, pp. 20-25.

[5]– S. Gorove, ‘Arms Control Provisions in the Outer Space Treaty: A Scrutinizing  Reapprasial ‘, Vol. 3 Georgia Journal of International and Comparative Law 1973, p. 117.

[6]– UNGA Res. 1(1), 24 January 1964, Operative paragraph 5(c) (emphasis added). See also the statement made by US Ambassador Goldberg expressly limiting the categories of WMD, quoted in R.L. Bridge, ‘International Law and Military Activities in Outer Space’, Vol. 13 Akron Law Review 1979, p. 656.

[7]-WMD

[8]– Resolution of the UN Commission for Conventional Armaments, 12 August 1948, http://www.yale.edu/lawweb/Avalon/decade/decad253.htm (last accessed at 25 February 2011; emphasis added). See also UNGA Res. 34/87A, 11 December 1979, where this definition is recalled in an arms control context, only 6 days after the adoption of UNGA Res, 34/68, 5 December 1979, which formed the basis of the Moon Agreement. Note that this definition does not define ‘mass’. Regrettably, the recent WMD Commission, consisting of renowned experts, did not attempt to define WMD either,see weapons of Mass Destruction Commission, ‘Weapons of Terror- Freeing the World from Nuclear, Biological and Chemical Arms’, 2006, http://www.wmdocmmission.org (last accessed on 24 February 2011).

[9]– S. Gorove, ‘International Space Law in Perspective- Some Major Issues, Trends and Alternaties’, Vol. 181 Receuil de Cours A.D.I. 1983-III, p. 378.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

سوال و فرضیه تحقیق

با توجه به تغییر و تحولات اخیر در فعالیت های فضایی، حقوق بین الملل چه نوع رویکردی به فعالیت های فضایی دولت ها در فضاء ماوراء جو دارد.

با توجه به نقض برخی از قوانین(از جمله منشور سازمان ملل و برخی معاهدات )در خصوص نحوه کاربری از فضا توسط دولت ها واکنش جامعه جهانی و حقوق بین الملل نسبت به این گونه فعالیت ها کامل نمی باشد.