دانلود پایان نامه رشته روانشناسی درباره طرح جامع تهران

دانلود پایان نامه

کننده است یا خیر؛
تحلیل خوشه: برای خوشهبندی میزان مشارکت برای تعیین قرار گرفتن شهروندان در پلههای پلکان مشارکت آرنستاین.
تحلیل خوشه: تحلیل خوشه برای تعیین خوشههای شهری براساس میزان بهرهمندی از حق به شهر در مناطق 22 دوگانهی شهر تهران.

4-5-2- تجزیه و تحلیل یافتههای کیفی
تحقیق کیفی گستره‌ای است که در آن بر کاربرد رویکرد تفسیری و طبیعت‌گرا به موضوع مورد بررسی تاکید شده است. این بدان معنا است که محققان کیفی پدیدهها را در زمینه‌های طبیعیشان مطالعه می‌کنند و تلاش میکنند تا پدیده‌ها را در قالب معناهایی که مردم به آنها می‌دهند ادراک و سپس تفسیر کنند.
یافتههای حاصل از بخش کمی پژوهش با استفاده از تکنیکهای کیفی مشاهدهی مشارکتی، مصاحبههای فردی باز و نیمهساختیافته، تهیه نقشهی مردمنگارانهی شهری، تحلیل عکس و تحلیل مصاحبه در شهر تکمیل شده است که یافتههای حاصل از آن در فصل آتی گزارش میشود.
در این پژوهش، مطالعهی کیفی که پس از مرحلهی پیمایش اجرا شده، در واقع تکمیلکنندهی بخش کمی بوده است. جمعیت نمونهی آن از تمام مناطق تهران انتخاب شده است. نحوهی نمونهگیری در این بخش به این ترتیب بوده است که برای این مرحله از داخل حجم نمونهی اولیه، نمونهگیری با تکنیک تصادفی انجام شد، تا یک مرد و یک زن در هر منطقهی تهران به پرسشهای بخش کیفی پاسخ دهد. با این وجود، به دلیل عدم همکاری شهروندان در بخش مصاحبه، در برخی از موارد از درون جمعیت نمونه، نمونهگیری هدفمند صورت گرفت؛ به این معنا که شهروندانی که تمایل به پاسخگویی به پرسشهای بخش کیفی داشتند مورد مصاحبه قرار گرفتند. ضمن این که جمعیت نمونه به نوزده نفر (به جای بیست و دو نفر) کاهش یافت (فهرست مصاحبهشوندگان در پیوست شمارهی پنج موجود است).
مطالعهی کیفی به بررسی ادراک شهروندان از حق به شهر و مولفههای آن پرداخته است که یافتههای آن در بخش یافتههای کیفی گزارش میگردد. محورهای پرسشهای مصاحبه (چنانکه در پیوست شمارهی چهار گزارش شده است)، براساس متغیرهای اصلی تحقیق بوده و به بررسی اکتشافی ادراک شهروندان از مفهوم کلیدی «حق به شهر» و ادراکهای شهروندان از وضعیت شش متغیر تببینکنندهی آن پرداخته است. در تحلیل مصاحبههای انجام شده، هدف محقق برقراری ارتباط بین مقوله‏های اصلی و فرعی و به خصوص یافتن شواهدی برای تحلیل‏های حاصل از یافتههای کمی بوده است. ضمن این که با توجه به اهمیت مفهوم جنسیت در چهارچوب مفهومی این تحقیق، پس استخراج دادهها، تفاوتهایی که به لحاظ جنسیتی معنادار بودهاند در پاسخگویی به مقولات شناسایی شدهاند. بنابراین کدگذاری، استخراج و تحلیل دادههای مصاحبه از درون مصاحبهها با محوریت مفهوم جنسیت صورت گرفته است. از جدولهای مفهومی برای دستهبندی یافتههای این بخش استفاده شده است.
برای انجام بخش مشاهده، تهیه نقشهها و عکسها در ابتدا محورهای مهمی که باید مشاهده و ثبت شوند، مشخص شدهاند (هفت متغیر اصلی تحقیق). در طول انجام مشاهدات، آنها ذیل مقوله‌ها و طبقه‌هایی که موجود هستند جای داده شدهاند. این مشاهدات با عکسبرداری تکمیل شدهاند. ضمن این که نمونه‌گیری مکانی و زمانی در انجام مشاهدهها صورت گرفته است. طوری که محقق در فضاها و زمانهای مختلف به مشاهده پرداخته است. نتایج حاصل از این سه تکنیک علاوه بر آزمون نتایج استخراج شده از بخش کمی، تاحدودی جنبهی اکتشافی نیز داشته است. این نتایج در قالب عکس و تحلیل مشاهدات و فضاها در فصل یافتهها به بحث گذاشته میشود.
فصل پنجم
یافتهها
5-1- مقدمهای بر میدان تحقیق: کلانشهر تهران
5-1-1- خلاصهای از تاریخچهی شهر تهران

تهران را در متون قدیم اسلامی در ترجمه احوال یکی از محدثین بزرگ به نام محمد بن ابو عبداله حافظ تهرانی رازی می بینیم. این اثر مربوط به 1157 سال پیش است و این خود دلیل بر آن  است که در آن روزگار دهکدهای به نام تهران وجود داشته و از آبادیهای حومهی ری باستانی به شمار میرفته است. در فارسنامه ابن بلخی نیز که مربوط به سالهای 500 تا 510 هجری قمری یعنی 918 سال پیش میباشد، از تهران به خاطر انارهای خوبش یاد شده است.
اگر چه در آثار مکتوب قدیمی از تهران قبل از اسلام نام برده نشده است، ولی کاوشهای باستانشناسی 1321 شمسی در دهکدهی دروس شمیران نشان میدهد که در این منطقه، در هزارهی دوم پیش از میلاد، مردمی متمدن زندگی میکردهاند. همچنین کاوشهای دیگری که در 28 سال پیش در ارتفاعات قیطریه انجام شد، حاکی از آن است که این پهنه در سه هزار سال  پیش،  محل زندگی بوده است و همین بررسیها نشان میدهد که تهران در اعصار قبل از اسلام از مناطق مذهبی  بوده و آیین زرتشتی در این منطقه رواج داشته است. همچنین پرستش مهر و آیین ناهید پرستی نیز در جلگه پهناور تهران از رواج کامل برخودار بوده است.
در متون قدیم از محلات عودلاجان و چال میدان و بازار و سنگلج به عنوان قدیمیترین مناطق ‍«تهران قدیم» یاده شده است. همچنین از مطالعه این متون چنین برمیآید که مردم دهکده  ‍«دولاب» و ‍«تهران» پیرو مذاهب اهل سنت و اهالی ونک و فرحزاد شیعه و زیدی مذهب بوده اند. در کتاب ‍«آثار البلاد» زکریای قزوینی نیز، که مربوط به 674 هجری قمری ( یعنی 744  سال پیش) است، اطلاعاتی درباره مردم این دهکده وجود دارد در این کتاب تهرانیها  مردمی سرسخت و یاغی، باجنده و ستیزهجو توصیف شدهاند. همچنین آمده است که تهران دوازده محله دارد و اهل هر محله با محله دیگر در نزاعاند و به سلطان وقت خراج نمیدهند، خانههایشان نیز در زیر زمین است (سایت شهرداری تهران، 1393).
پس از غائله افغان در زمان نادرشاه، تهران اهمیت نظامی پیدا کرد به طوری که نادرشاه حکومت تهران را به فرزندش رضاقلی میرزا داد و بعد از فتح هندوستان در تهران مجلسی از علمای مذاهب تشکیل داد و از آن پس مورخان و نویسندگان در تهران بنام دارالامان و حاکمنشین ری و شهریار یاد میکنند. کریم خان زند در محضر شاه سلیمان اول در تهران بر تخت نشست و همواره در سر داشت که تهران را پایتخت خود قرار دهد و به همین علت دستور داد عمارت سلطنتی و دیوانخانهای بزرگ در تهران بسازند و در نتیجه نویسندگان دوره قاجار از تهران بنام دارالاماره کریم خان یاد می کردند ولی این آقا محمدخان قاجار بود که تهران را در سال1200 پایتخت رسمی کشور ساخت و در آن سال بر تخت سلطنت جلوس کرد و به توسعه ارگ سلطنتی پرداخت و عمارت زیادی بر آن افزود.
آقا محمدخان کوشید که مردم را در تهران ساکن و تجارت را در آن برقرار کند. در زمان فتحعلی شاه برادرزاده آقا محمدخان (1212) زمینه های رشد و توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تهران فراهم شد به طوری که جمیع سیاحان خارجی درباره بزرگی و عظمت تهران داستانها نوشتهاند. هم زمان با تکمیل کاخها در زمان فتحعلی شاه، بناهای زیاد دیگری با کاربرد مذهبی و اجتماعی در تهران ایجاد شد که از آن جمله است مسجدشاه یا مسجدسلطانی جنب بازار و مسجد و مدرسه فخریه یا مروی، مسجد فخرالدوله با اوقاف فراوان مسجد جامع و امثال آن. چنانچه ویلیام اوزلی انگلیسی در 1226 نوشته است که تهران با  60000 نفر جمعیت، 30 مسجد، 300 حمام عمومی و 6 دروازه داشته است. توسعه تهران در زمان محمدشاه از هر حیث ادامه داشت تا این که در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه عنوان دارالخلافه ناصری یافت (اطلس تهران، 1393).
شهر تهران با تمرکز امور حکومتی در تهران، دستخوش تحولی سریع شد و در سال 1320 جمعیت آن به حدود 600 هزار نفر رسید. این رشد شتابان تداوم یافته و در سال 1335 جمعیت تهران به حدود 5/1 میلیون نفر افزایش یافت. تهران در این سالها، تدریجا با مسائلی مانند کمبود مسکن و حاشیهنشینی، کمبود آب، زیرساختها و خدمات شهری، ترافیک و… مواجه شد که پیش از این سابقه نداشت (طرح جامع تهران، 1385). تصویر شمارهی (5-1) رشد پیرامونی شهر تهران از سال 1270 تا سال 1375 را به تصویر میکشد.
چنانچه در تصویر شمارهی (5-1) مشاهده میشود، شهر تهران در فاصلهی زمانی صدساله یعنی بین سالهای 1270 تا 1375 رشد بسیار سریع جغرافیایی و جمعیتی را تجربه کرده است. عدم وجود برنامهریزی شهری مناسب در این دوران و مهاجرتهای بالا، عملا فضای شهری را به تودهای نامنظم و غیراصولی از کاربریهای مختلف تبدیل کرده است (طرح جامع تهران، 1385).
5-1-2- تاریخچهی طبقاتی شدن فضای شهر تهران
در دوران قاجار، با به وجود آمدن فاصلهی طبقاتی بالا میان افراد صاحب نام و منصب و مردم عادی، شاهد بازنمود آن در فضای شهری هستیم. اگرچه در طول تاریخ همواره جدایی میان طبقات وجود داشته است، اما بازنمایی عمدی آن در تولید فضای شهری در تهران، نمونهی جالبی است. نیاز طبقه‌ی اشراف و اعیان جامعه برای جدایی از بافت‌های قدیمی و طبقات دیگر جامعه تا جایی مورد توجه حکومت قاجار قرار گرفت که:
«هدف اصلاح ساختار کالبدی تهران (درسال1247ه.ش) تاحدی، ایجاد بستر لازم برای ساختار جدید اجتماعی قطببندی شده بود که از طریق گسترش شهر و ایجاد محله‌های جدید برای طبقات بالا صورت گرفت. در ساختار جدید شهری، طبقات فوقانی و تحتانی اجتماع جدا از یکدیگر در بخش‌های شمالی و جنوبی شهر سکنی گزیدند. به این ترتیب، فرایند جداسازی فضایی طبقات اجتماعی آغاز گردید که همچنان تا به امروز مهم‌ترین ویژگی شهر به شمار می‌رود» (مدنیپور، 1381: 53).

 

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   منابع پایان نامه ارشد درمورد رضایت زناشویی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

به تبع این نیاز جدید احساس شده، روند اختصاصدهی بخشهای خوش آب و هوای شمال تهران به طبقات ثروتمند تسریع میشود که شهر را به یک فضای دستکاریشده تبدیل میشود که به شکل عمدی به یک واحد دوقطبی و دوریختی تبدیل شده است. انتقال سرمایه به بخشهای شمالی و مداخلهی عمدی دولتی و اشخاص در طراحی فضاها با هدف ایجاد تمایز طبقاتی باعث میشود که شهر در بخش شمالی و جنوبی به دو شکل متفاوت سازماندهی و اداره شود. به عبارتی:
«یک ساختار شهری دوقطبی با ریخت‌شناسی دوگانه به وجود آمد. به این ترتیب که در یک سو میدان قدیمی با نهادهای سنتی قدیمی پیرامون آن در بخش‌های قدیمی شهر واقع شد و میدان جدید با نهادهای جدید پیرامونش در مناطق جدیدالاحداث قرار گرفت. این ویژگی دوقطبی شهر، نخستین تجلی شکاف ماندگار شمال و جنوب بود» (مدنیپور، 1381: 53).
نتیجه‌ی این تغییرات بنیادی در سازماندهی فضایی شهری و تقسیمبندی دوگانهی فضای شهری به بالاشهر و پایین شهر، علاوه بر ایجاد یک تمایز عمومی در شهر، در نظامیابی محله‌های شهری نیز بروز می‌کند؛ طوری که:
«محله به عنوان عنصر اصلی سازمان شهری هنوز در سبک تهران نقش بازی می‌کند ولی به عکس مکتب اصفهان محل تظاهرات قومی، قبیله‌ای نژادی و… نیست، محله از این پس به عنوان مکانی برای تبلور تمایزات اجتماعی نقش بازی می‌کند، محله‌ی فرادستان و فرودستان، محله‌ی شمال (محله دولت) و محله‌ی جنوب (محله چالهمیدان و…) محلات کهن هنوز سازمان فضایی خویش، مرکز خود و شبکه‌ی ارتباطی خویش را حفظ کرده‌اند، ولی محله جدید خود را در کنار خیابان‌های تازه احداث شده شکل می‌بخشد و سعی بر آن دارد که خدمات مورد نیازش را نه در درون بلکه در حاشیه‌ی خویش جستجو کند» (حبیبی، 1387: 134).
این فرایند به روندی دایمی در الگوهای سکونتی طبقاتی تبدیل شد. بازرگانانی که همچنان به کار در بازار ادامه می‌دادند محل سکونت خود را از آنجا به مناطق حومه شمالی غربی منتقل کردند که آب و هوای بهتری داشت» (مدنیپور، 1381: 63). گروههای دیگری که از موقعیت اجتماعی و اقتصادی بالایی برخوردار بودند و یا به دنبال منزلت بالا بودند، نیز برای سکونت در مناطق شمالی شهر به رقابت پرداختند.
تحولات شهری در دورهی پهلوی به شدت گسترش یافت. چهرهی تهران با ساخت خیابانها و تخریب بافتهای فرسوده به شدت تغییر شکل یافت و یک بازار قوی ملک و مسکن در تهران ایجاد شد که علاوه بر تغییرات شهری، تحت تاثیر مهاجرتهای بزرگ از شهرهای مختلف کشور نیز قرار داشت.
مهاجرتها در کنار معضلات اقتصادی و شهری مشکلات فرهنگی نیز به همراه داشت. تعداد زیاد مهاجران در این شهر، بسیاری از تهرانی‌های مستقر و متعلق به طبقه‌ی متوسط را می‌ترساند که به این غریبه‌ها به دیده‌ی منشا شر می‌نگریستند. ترس از نابه‌سامانی و از دست دادن هویت، موضوعی است که در بحث‌های امروزی مرتبا تکرار می‌شود. مرتبا می‌شنویم که شهر فاقد هویت است و قربانی چندگونگی فرهنگ‌هایی است که در این شهر با یکدیگر تلاقی می‌کنند. ساکنان قدیم شهرها عموما مهاجران را سرزنش می‌کنند که به دلیل ناآشنایی با آنچه فرهنگ شهری خوانده می‌شود، شهر را به روستای بزرگی بدل کرده‌اند (مدنی‌پور، 1381: 161). این دیدگاهی است که اگرچه مرز بین تهرانیهای اصیل و مهاجران و مهاجرزادگان مشخص نیست، ولی هنوز در تهران معاصر به قوت خود باقی است.
این دیدگاههای مهاجرستیزانه گاهی با همراهی برخی سیاستمداران شهری همراه میشود. برای نمونه معاون برنامهریزی استاندار تهران معتقد است که سکونت در تهران باید با داشتن مجوز و کارت سکونت امکانپذیر باشد (خبرگزاری ایسنا، 1393: کدخبر 93061005986). این اظهارنظرها بدون در نظر گرفتن ریشههای اساسی مهاجرت انجام میشود و تعمیقکنندهی شکاف موجود میان تهرانیان به اصطلاح اصیل و مهاجران و مهاجرزادگان است.
5-1-3- تهران در دوران معاصر
رشد شهری در قرن بیستم سهم جمعیت شهرنشین نسبت به جمعیت روستانشین را به شدت افزایش داد است و شهرنشینی را به شیوه‌ی غالب زندگی تبدیل کرده است. اگرچه شهر و شهرنشینی یکی از شاخص‌های رفاه و توسعه‌ی اجتماعی و اقتصادی محسوب می‌شود، رشد شتابان آن می‌تواند میزان برخورداری شهروندان از بسیاری امکانات اجتماعی و اقتصادی را کاهش دهد و از این طریق پیامدهای آن به صورت کاهش سطح کیفیت زندگی در عرصه‌های مختلف شهری نمایان شود (علی‌اکبری و امینی، 1390: 122).
تهران در مرکز استان تهران قرار گرفته و مساحتی حدود 600 کیلومتر مربع دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی در منطقهای بین دو وادی کوه و کویر و در دامنههای البرز جنوبی قرار دارد. از سمت جنوب به کوههای ری و بیبی شهربانو و دشتهای هموار شهریار و ورامین، و از شمال به واسطه کوهستانهای شمالی محصور گشته است. این شهر دارای 22 منطقه شهرداری است.
سرشماری اخیر عمومی نفوس و مسکن انجام شده در شهر تهران در آبان ماه سال 1385 انجام شده است. براساس این سرشماری جمعیت تهران در سال 1385، 7803883 نفر بوده است. تهران شهری چندمرکزی است، بدین معنا که از چند مرکز پرجمعیت تجاری-فرهنگی و مناطق پیرامونی مسکونی که در اطراف این مراکز شکلگرفته اند ساخته شده است و تراکم جمعیتی آن نسبت به استانداردهای جهانی بسیار بالاست (ریسمانچیان و همکاران، 2012). توزیع جمعیت برحسب مناطق و جنسیت، که برگرفته از سرشماری سال 1385 است، در جدول شمارهی (5-1) گزارش شده است.
جدول شمارهی (5-1): جمعیت

پاسخی بگذارید