فایل جدید : منابع پایان نامه ارشد درمورد تجزیه واریانس، گیاهان دارویی، گندم و برنج، تحلیل داده- پایان نامه سایت گنج

دانلود پایان نامه
.۹۷ ns
دوز * زمان
۱
۰.۳۰۲۵
۰.۳۰۲۵
۰.۰۳ ns
اشتباه آزمایش
۱۲
۱۱۳.۳۵
۹.۴۴۵۴

کل
۱۵
۱۴۱.۷۵

nsغیر معنی دار.

۴-۲-۸ اثر دوز EMS و زمان برروی متوسط طول برگ
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس (جدول۴-۸) نشان داد که بین دوزهای و اثر متقابل دوز و زمان برروی متوسط طول برگ اثر معنی‌دار وجود نداشته است.

جدول ۴-۸ تجزیه واریانس اثر متقابل دوز EMSو زمان برروی متوسط طول برگ
منبع تغییرات
درجه آزادی
مجموع مربعات
میانگین مربعات
آزمون F
دوز
۱
۰.۰۴
۰.۰۴
۱.۳۹ ns
زمان
۱
۰.۰۶۲۵
۰.۰۶۲۵
۲.۱۷ ns
دوز * زمان
۱
۰.۰۹
۰.۰۹
۳.۱۳ ns
اشتباه آزمایش
۱۲
۰.۳۴۵
۰.۰۲۸۸

کل
۱۵
۰.۵۳۷۵

nsغیر معنی دار

۴-۳ استخراج اسانس
استخراج اسانس گیاه مورد نظر توسط روش تقطیر با آب مقطر و با استفاده از دستگاه کلونجر انجام گرفت.

متن کامل در سایت    40y.ir

۴-۳-۱ آنالیز و شناسایی کمی و کیفی اجزای موجود در اسانس
اسانس گیاه مورد نظر پس از استخراج با روش تقطیر با آب در شرایط بهینه با استفاده از برنامه‌ریزی دمایی با پله دمای صفر درجه سانتی‌گراد در دقیقه به دستگاه GC-MS تزریق گردید. پس از تزریق، طیف‌های کروماتوگرام گازی و طیف‌های جرمی اجزای متشکله هر اسانس به دست آمد. در مرحله بعد با مقایسه طیف‌های جرمی ترکیبات مجهول و طیف‌های جرمی ترکیبات استاندارد و همچنین محاسبه‌ی ضرایب بازداری مواد متشکله موجود در هر اسانس، ضرایب بازداری کوواتس و درصد هر یک از اجزای تشکیل دهنده را نشان می دهد. کرماتوگرام گازی پیک‌ها را به ترتیب زمان بازداری نشان می‌دهد. هر چه سطح زیر پیک بیشتر باشد درصد آن جزء در اسانس بیشتر است.

۴-۳-۲ نتایج مربوط به طیف کروماتوگرام گازی گیاه
در این قسمت پیک‌های مربوط به کروماتوگرام گازی اسانس شاهد و نمونه‌های تحت تیمار گیاه بادرنجبویه که به روش تقطیر با آب بدست آمده مورد بررسی قرار گرفت.

شکل۴-۱ کروماتوگرام گازی اسانس بادرنجبویه

۴-۳-۳ ترکیبات تشکیل دهنده اسانس
میزان مواد موثره موجود در اسانس گیاه بادرنجبویه در جدول ۴-۱۳ نشان داده شده است.

جدول۴-۹ میزان مواد موثره موجود در اسانس بادرنجبویه
درصدترکیبات(%area)
ترکیبات
۱۲.۶
Citronellal
۲.۷
Geraniol
۰.۰۶
Limonene
۱۰.۳
Citral
۳.۶۲
Linalool
۹.۲۴
Terpineol
۰.۳۲
۱-Octen-3-ol
۱۰.۴
-pinene?
۴.۶۵
CaryopHyllene oxide
۰.۴
-Humulene?
۲.۳
Geranyl acetate
۰.۲۵
Germacrene D
۲.۵۶
-CaryopHyllene?
۱۸.۲
Neral

فصل پنجم
نتیجه‌گیری
۵-۱ بحث
۵-۱-۱ کشت بافت گیاهی
سیلوا و همکاران (۲۰۰۵) به این نتیجه دست یافتند که با استفاده از ۴۲/۱۱ میکرومول در لیتر IAA در محیط MS، صد درصد ریشه تشکیل و شاخص ساقه در آن ۶/۷ سانتیمتر بوده و همچنین در غلظت ۸۴/۸ میکرومول در لیتر BA، ۷۴% ریشه رشد یافته و شاخص ساقه در آن ۷۶/۸ سانتیمتر بود و ترکیب هورمونی ۸۴/۸ BA و ۴۲/۱۱ میکرومول در لیتر IAA باعث القاء ۷۰% ریشه و شاخص ساقه ۷/۷ سانتیمتر بوده است. مفتاحی‌زاده و همکاران (۲۰۱۰) گزارش کردند که اکسین‌های مانند IBA,IAA,NAA باعث تحریک ریشه در بادرنجبویه می‌شود و در غلظت ۱میلی‌گرم در لیتر NAA پس از ۲۵ روز ۹۶% از ریشه تشکیل شده در حالی که IBA در همان زمان و غلظت باعث القاء ۶۴% از ریشه‌ها شد و بطور متوسط طول ریشه ۰۴۵/۰±۳۲/۳ سانتیمتر بدست آمد. متوسط تعداد ساقه در ریزنمونه که در محیط با غلظت ۳میلی‌گرم در لیتر BAP همراه با ۵/۰ میلی‌گرم در لیتر NAA بوده‌اند دارای شاخص ۰۸/۱ بود. مفتاحی‌زاده و همکاران (۲۰۱۰) لپه‌های جدا شده از نهال ۲۰ روزه را در محیط کشت B5 و MS بدون تنظیم کننده‌های رشد قرار داده اما نتایج مطلوبی را بدست نیاوردند و نمونه‌ها جوانه‌ای ندادند. محیط کشت MS حاوی ۳میلی‌گرم در لیتر به همراه ۱-۲ میلی‌گرم در لیتر NAA بهترین ترکیب برای شروع رشد ریزنمونه های نوک ساقه است (مفتاحی‌زاده و همکاران،۲۰۱۰). مرادخانی (۲۰۱۲) گزارش کرد که جدا کشت بدون تنظیم کننده رشد گیاه بادرنجبویه توانایی تولید کالوس و ساقه رشد یافته را ندارد. همچنین به این نتیجه رسید که ترکیب‌های مختلف BAوNAA موثرترین ترکیب برای ریزنمونه‌ها و تعداد جوانه‌های رشد یافته (۷۴%) با ۳/۱۲ جوانه برای هر ریزنمونه بوده است. غلظت‌های بالای اکسین و سیتوکنین مانع رشد و احیاء جوانه‌ها بوده و غلظت‌های بالای BA باعث کاهش تعداد جوانه‌ها در کالوس می‌شوند. ساری‌خانی و همکاران (۱۳۸۸) که بر روی باززائی Melissa officinalis در محیط کشت MS بدون هورمون و القاء پلی پلوئیدی در گیاه دارویی بادرنجبویه کار نموده‌اند نیز به نتایج مشابه‌ای دست پیدا کردند. اردکانی و همکاران (۱۳۸۲) که به باززائی گیاه بادرنجبویه از طریق کشت بذر اقدام نموده بودند نیز بهترین نتیجه را از محیط کشت MS به همراه کنتین(۱ mg/l) IAA ,(0/2 mg/l) ، ۲,۴,D (1 mg/l) و شیره نارگیل (%۱۵ v/v) تقویت شده برای این گیاه بدست آوردند. سیلوا و همکاران (۲۰۰۵) بهترین نتیجه را برای ساقه از تیمار ۸۴/۸ میکرومول در لیتر BA را به دست آورده بودند.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   رشته برق:پایان نامه با واژه های کلیدی گیاهان دارویی- خرید متن کامل

۵-۱-۲ اثرات موتاژن EMS
با توجه به نتایج بدست آمده در این تحقیق و پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها، نتایج بدست آمده نشان داده‌اند که غلظت موتاژن EMS و زمان نتوانسته‌اند اثر معنی‌داری را بر روی خصوصیات اندازه‌گیری شده به وجود بیاورند.
نتایج حاصله نشان داد که دوز، زمان و اثر متقابل آن دو برروی طول ریشه و تعداد ریشه هیچ‌گونه اثر معنی‌داری را نداشته و موتاژن EMS نتوانسته است باعث ایجاد تغییرات در ناحیه ریشه گیاه شود.
یکی دیگر از یافته‌های این پژوهش اثر ماده موتاژن EMS برروی تحریک رشد جوانه‌های جانبی بود به طوری که هر دو دوز EMS دارای اثر معنی‌داری در سطح احتمال ۵% بود و در بین این دو غلظت، دوز ۰۱/۰% دارای اثر بیشتری بود و ما شاهد رشد سریع جوانه‌های جانبی بودیم.
برای بررسی این نتایج با نتایج محقیقن دیگر، به مطالعه بررسی تاثیر موتاژن EMS برروی گیاهان متفاوت پرداخته شد. فوجی اثر EMS را روی جوانه‌زنی گندم مورد مطالعه قرار داد و اعلام نمود که با افزایش غلظت موتاژن، مقدار جوانه‌زنی کاهش می‌یابد و ما نیز به این نتیجه دست یافتیم که افزایش غلظت باعث از بین رفتن نمونه‌ها می‌شود.
تا به حال تحقیقات چندانی روی تاثیر موتاژن EMS بر گیاهان دارویی چه در حالت مزرعه‌ای و چه در حالت کشت بافتی یا انجام نشده است یا اینکه گزارشی در این زمینه ارائه نشده است و بیشتر تاثیر این موتاژن را بر روی بذور گیاهان مهمی مثل گندم و برنج انجام داده‌اند و با توجه به اینکه گیاه بادرنجبویه از طریق بذر کشت و کار نمی‌شود تا به حال کاری در این زمینه برروی این گیاه صورت نپذیرفته است.

a- پنج روز پس از کشت b-ده روز پس از کشت

c – بیست روز پس ازکشت d – یک ماه پس از کشت
شکل ۵-۱ مراحل رشد گیاه در محیط پایه MS

a- روز اعمال تیمار b- یک هفته پس از اعمال c- یک ماه پس از اعمال

a-روز اعمال تیمار b- ده روز پس از تیمار c- یک ماه پس از تیمار
شکل ۵-۲ مراحل رشد گیاهان مورد تیمار موتاژن در محیط کشت

a- روز اعمال تیمار در مزرعه b- سه روزپس از اعمال تیمار c- سه هفته پس از اعمال تیمار
شکل ۵-۳ تیمار اعمال شده در مزرعه

۵-۲ نتیجه‌گیری
۱- توصیه می‌شود از جوانه‌های جانبی و انتهایی برای کشت بافت و باززائی مستقیم گیاه بادرنجبویه استفاده شود.
۲- استفاده از جوانه‌ها به عنوان ریزنمونه تا حد زیادی باعث تولید یک گیاه کامل باززائی شده در محیط کشت می‌شود (منظور از گیاه کامل گیاهی است که دارای ریشه، ساقه، برگ و جوانه باشد).
۳- برای جلوگیری از آلودگی قارچی در محیط کشت MS می‌توان ۲گرم بنومیل را در ۱۰۰۰سی‌سی آب مقطر حل کرده و پس از اتوکلاو کردن به ازاء هر یک لیتر محیط کشت ۲۰ سی‌سی از این محلول را به آن اضافه نمود (بعلت اینکه نمونه‌های تهیه شده از منطقه شمال کشور بود و بدلیل رطوبت بالای نمونه‌ها دارای آلودگی قارچی زیادی بودند). این روش باعث از بین رفتن صددرصد آلودگی قارچی در محیط کشت شد.
۴- استفاده از موتاژن EMS در گیاه بادرنجبویه هم در نمونه‌های کشت بافتی و هم در بوته‌های تیمار شده در مزرعه باعث تحریک و رشد سریع جوانه‌های جانبی گیاه شد که باعث افزایش سطح گیاه و در نتیجه افزایش عملکرد گیاه شده بود.
۵- استفاده از غلظت‌های بیشتر از۰۵/۰% EMS در زمان‌های ۱۲و۲۴ ساعت باعث از بین رفتن نمونه‌های کشت بافتی و مزرعه‌ای شد.

۵-۳ پیشنهادات
۱- استفاده از سایر غلظت‌ها و زمان‌های متفاوت برای اعمال تیمار ماده موتاژن EMS و بررسی خصوصیات مورد اندازه‌گیری
۲- بررسی اثرات ماده موتاژن EMS برروی باززائی به منظور ایجاد تنوع ژنتیکی
۳- با توجه به اینکه موتاژن EMS ایجاد جهش نقطه‎ای می‌نماید استخراج DNA از گیاه تحت تیمار و مقایسه توالی‌های نوکلئوتید آن با گیاه شاهد می‌تواند کمک بسیاری در رابطه با تغییرات پس از اعمال EMS نماید.
۴- استفاده از سایر مواد موتاسیون‌زا (شیمیایی و فیزیکی) برروی گیاه بادرنجبویه و بررسی اثرات آن‌ها
۵- استفاده از سایر محیط‌های کشت و ارزیابی تاثیر آن‌ها بر میزان باززائی گیاه بادرنجبویه و مقایسه آن‌ها با محیط کشت MS
۶- بکارگیری هورمون‌های مختلف با غلظت‌های متفاوت برای باززائی گیاه بادرنجبویه

دیدگاهتان را بنویسید