پایان نامه با موضوع نقش تحولات حقوق بین الملل در مخاصمات …

دانلود پایان نامه

 دانلود پایان نامه

موضوع :

 بررسی تحولات حقوق بین الملل در مخاصمات مسلحانه دریایی

پایان نامه ارشد :

 

جنگ و توسل به زور

جنگ یکی از جلوههای بارز «توسل به زور» است. فرهنگ اصطلاحات حقوق بین الملل توسل به زور را به دو صورت مضیق و موسع تعریف کرده است.

توسل به زور در مفهوم نخست، عبارت است از هرگونه عمل قهرآمیزی که نتوان آن را اقدامی نظامی قلمداد نمود. اما در مفهوم دوم، کلیه تدابیر و عملیات نظامی، از جمله جنگ را شامل میشود.[1] در حقوق بین الملل سنتی مداخلات بشر دوستانه تحت تأثیر امکان توسل به زور از سوی دولت‏ها بود.از اوایل قرن بیستم توسل به زور ممنوع شد و اصل عدم توسل به زور به یک اصل بنیادین در روابط بین الملل تبدیل شد[2] ،در منشور ملل متحد توسل به زور در دو صورت امکان پذیر است 1- مربوط به حق دفاع مشروط فردی و جمعی[3] 2-در چارچوب فصل هفتم مربوط به اقدامات شورای امنیت برای اعاده صلح و امنیت بین المللی است[4] و استثناءسوم بر اصل منع توسل به زور ، مفهومی است که  در دهه  آخر قرن بیستم و با توجه به کشتار های غیر انسانی و نقض فاحش حقوق بشر دوستانه اتفاق افتاده و مربوط به مداخلات بشر دوستانه است در ادامه مباحث این پایان نامه مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

1-4-محاصره دریایی

محاصره یکی از قدیمی ترین روشهای جنگ اقتصادی دریایی است و شرایط مشروعیت آن در اعلامیه 1856 پاریس معین شده است[5] . این واقعیت که هیچ کدام از کنوانسیون های لاهه (1907) مشتمل بر مقرراتی در مورد محاصره نیستند به سبب محدودیت زمان بوده است . در سال 1909 محاصره در اعلامیه لندن قانونمند شد . اگر چه اعلامیه لندن ، هرگز به اجرا در نیامد اما ویژگی های اساسی مقررات آن در مورد محاصره ، امروزه به طور کلی به عنوان حقوق عرفی پذیرفته شده است[6].

محاصره ابزار مسدود کردن ساحل با بندر دشمن است به نحوی که کشتی ها و هواپیماها از ورود و خروج ممنوع شوند . هدف محاصره مسدود ساختن راه ورود اقلام و کالاها به ساحل دشمن است بدون آنکه چنان ساحلی مستقیما فتح شده باشد . به قحطی کشاندن جمعیت غیرنظامی به عنوان یک روش جنگی ممنوع است . (ماده 49 ، بند 3 در ارتباط با ماده 54 ، بند اول پروتکل الحاقی اول) ممانعت از ورود محموله های امدادی برای جمعیت غیرنظامی ممنوع شده است (ماده 7 پروتکل الحاقی اول)[7] .

اما رویه جنگ جهانی دوم نشان داد که تنها در شرایط استثنایی ، نیروهای مسلح دریایی می توانند محاصره را مطابق پیش شرطهای نسبتا دقیق حقوق سنتی حفظ کنند . امروزه حفظ محاصره دریایی مطابق با حقوق سنتی فقط جایی قابل پیش بینی است که قلمرو دریایی مورد نظر تقریبا به طور کامل تحت کنترل قدرت محاصره کننده باشد . دولت محاصره شده غالبا موشک های متوسط یا دوربرد در اختیار دارد و بدین وسیله قادر است که نیروهای دشمن را از خط ساحلی دور نگهدارد.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   رشته برق:پایان نامه رشته برق:ارائه الگوریتمی جهت جزیره سازی سیستمهای قدرت با حفظ معیارهای امنیت- فایل کامل

محاصره باید توسط دولت طرف مخاصمه یا فرمانده مجاز آن دولت اعلام و اطلاع رسانی شود (ماده 8 اعلامیه لندن (1909) ) . همین طور محاصره باید به اطلاع قدرتهای بی طرف هم رسانیده شود . (ماده 1 اعلامیه لندن) هر گونه تمدید یا لغو زمان محاصره باید اعلام شود و به همین شیوه اظهار گردد (ماده 12 اعلامیه لندن) . اعلامیه محاصره شامل جزئیات ذیل خواهد بود :

[1] ضیایی بیگدلی،محمدرضا،نگرشی اجمالی به حقوق جنگ،مجله حقوقی شماره 25 ،ص147

[2] ماده2(4)منشور ملل متحد

[3] ماده 51 منشور ملل متحد

[4] مواد 41و42 منشور ملل متحد

[5] اعلامیه 16 آوریل 1856 پاریس در زمینه جنگ دریائی (تحریم راهزنی دریائی، مصونیت اموال اتباع دشمن که با کشتیهای بیطرف حمل میشود و همچنین محاصره دریائی)

[6] نیکنام،احمد ، جنگ دریایی از منظر حقوق بین المللی ،مجله دادرسی، بهمن و اسفند 1386، شماره 66 ص3

[7] دیتر فلک،و دیگران ترجمه سید قاسم زمانی ، نادر ساعد،با اهتمام کمیته ملی حقوق بشر دوستانه ،انتشارات موسسه مطالعات و پژوهشهای حقوقی شهر دانش،چاپ1387 ص617

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

هدف تحقیق

در این تحقیق سعی بر این شده است که قواعد حاکم بر مخاصمات مسلحانه دریایی یا همان اجرای  حقوق بشردوستانه در جنگ دریایی و سیر تحولات حقوق بین الملل در این خصوص مورد بررسی قرار بگیرد تا مشخص گردد که چه پیشرفتهایی در زمینه حقوق بشر دوستانه در جنگهای دریایی که یکی از شاخه های حقوق بین الملل است  به وقوع پیوسته و تحولات حقوق بین الملل را در خصوص محدودیت دولتها و افراد نظامی ،در استفاده از سلاحهای جنگی که رنج زائد و بیهوده را به همراه دارد و به محیط زیست دریایی آسیب جدی وارد می آورد مشخص نماید ونیز حقوق  افراد غیر نظامی ،مجروحین ،مغروقین و اسیرا ن وگشتی شکستگان در جنگ دریایی  را طبق کنوانسیونهای مرتبط مورد ارزیابی قرار دهد تا با ارائه راهکارهای در زمینه تشکیل کنفرانس ها و کنوانسیونهای جدید و تدوین مقررات خاص در این خصوص بتوان آثار و پیامدهای منفی حاصل از مخاصمات مسلحانه دریایی معاصر را به حداقل ممکن رسانید.