۱۰حقیقت علمی در رابطه با عشق

درخت عشق

زندگیِ خالی از عشق مثل درختی بدون گل و میوه س. – خلیل جبران

عشق یکی از مهمترین و در عین حال گیج کننده ترین احساس های بشریه. ذهن آدم به طور طبیعی تمایل داره با بقیه رابطه برقرار کنه و پس ما تنهایی و ندیده گرفته شدن رو به عنوان تهدیدهای زجرآوری واسه باقی موندن خود می بینیم.

چه واسه دلایل زیستی و چه فرهنگی، بیشتر ما باور داریم که واسه رضایت کامل از زندگی نیاز به یه رابطۀ عشقی طولانی داریم. با اینحال، واقعیت اینه که عشق حتماً یه موقعیت طولانی و تغییرناپذیر نیس، و البته چیزی هم نیس که بتونیم خارج از خود پیدا کنیم.

عوضش، پتانسیل دوست داشتن واقعا درون هر کدوم از ما هست – عشق یه تمایله که قلب خود رو به روی بقیه باز کنیم و به اونا اهمیت بدیم. عشق دراز مدت به صورت خودکار اتفاق نمی افتد، بلکه نیاز به تلاش سخت، از خود گذشتی و جربزه آسیب پذیر شدن داره. در زیر ده حقیقت علمی رو واسه شما می بیاریم که به شما کمک می کنه بفهمین عشق واقعاً چیه – و چه نیس.

  1. عشق با اشتیاق و هوس فرق داره

درسته که جذابیت فیزیکی واسه بیشتر ما یکی از مهمترین قسمت های عشق به حساب میاد، اما عشق احساسی با هوس فرق داره. واسه همینه که روابط جنسی حتماً به یه رابطۀ طولانی مدت منتهی نمی شن.

طی تحقیقاتی، مغز آدم در لحظه مورد اسکن قرار گرفته و مشخص شده که هوس مربوطه به بخش های انگیزه/جایزه ذهن ماست، در حالی که عشق اون قسمت هایی از ذهن رو روشن می کنه که مربوط به اهمیت دادن و همدردیه.

  1. عشق هم یه احساس لحظه ایه و هم یه موقعیت طولانی مدت ذهن

تحقیقات جدید نشون داده که ما عشق رو در لحظه به عنوان یه حس صمیمیت و همدلی یا یه رابطه عمیق احساس می کنیم. دو قلب که تنها می تپند. در لحظۀ رابطه، آدم های عاشق حالات صورت، رفتارها و ریتم بدن همدیگه رو تکرار می کنن.

در واقع، عشق می تونه یه وضعیت روانی و احساسی طولانی مدت هم باشه که درزمان اون ما عمیقاً به رفاه و خوب بودن فردی دیگه اهمیت می بدیم و درد اونا ما رو تحت تاثیر قرار می دهد و به ما انگیز می دهد که به اونا کمک کنیم زجر خود رو پایان بدن یا از اونا دفاع کنیم.

ما هم اینکه وقتی که اونا خوشحال هستن در این خوشحالی سهیم می شیم. واسه نمونه، کافیه به والدینی نگاه بندازید که در فارغ التحصیلی فرزندان خود سرشون رو با غرور بالا گرفته ان.

  1. ایجاد روابط عاشقانۀ طولانی مدت نیاز به تلاش داره

در نتیجۀ یه تحلیل از بهترین تحقیق های مربوط به روابط عاشقانۀ طولانی مدت، چندین رفتار جور واجور پر رنگ شد که در تموم روابط طولانی مدت دیده می شد. یه زوج وقتی که با هم نیستن هم در مورد یه دیگه به صورت مثبت فکر می کنن، از رشد و پیشرفت فرد دیگه پشتیبانی می کنن و در تجربه های مشترکی شرکت می کنن که به اونا کمک می کنه یاد بگیرن و رشد کنن.

  1. ما می تونیم گنجایش خود واسه عشق رو افزایش بدیم

تحقیقاتی که بروی اهمیت دادن و همینطور همدردی انجام شده نشون داده که تمرین کردن این راهکارها دائم باعث می شه که ذهن ما در عرض چند ماه هدفی مثبت تر و دوستانه تر داشته باشه. مثلا، یه تارکِ دنیا که دائم به مدیتیشن می پردازه و با کائنات رابطه برقرار می کنه یه ریتم ذهنی متفاوت نسبت به بقیه افراد داره.

مدیتیشن واسه اهمیت دادن به بقیه و همدردی باعث می شه که فعالیت در قسمت هایی از ذهن که مربوط به همدردی و احساسات مثبت هستن بیشتر شه و فعالیت بخش های مربوط به ترس کم بشه، به علاوۀ اینکه ارتباطات داخلی ذهن ما رو بیشتر می کنه – یه وضعیت ذهنی که باعث احساس امنیت می شه.

  1. عشق تنها تو ذهن شما نیس

یه مجموعه از تحقیقات در رابطه نشون می دهد که یه رابطه عاشقانه واسه سلامتی فیزیکی در طولانی مدت لازمه. تنهایی و نداشتن روابط اجتماعی می تونه به اندازۀ سیگار کشیدن در کوتاهی عمر ما نقش داشته باشه. فقط یه رابطه اجتماعی ساده مثل مسجد رفتن کافیه تا این اثر داغون کننده تنهایی کم بشه.

ازدواج به خصوص واسه مردان می تونه در سلامتی طولانی مدت تاثیر داشته باشه و مرگ همسر یه عامل خطرناک در مرگ زودرس فرده. البته ما هنوز مطمئن نیستیم که این واسه اینه که زنان از همسران خود درخواست دارن که درست غذا بخورند و دکتر برن، یا اینکه در نتیجۀ یه رابطۀ احساسی و فیزیکی حاصل می شه.

  1. اگه ما بروی عشق تمرکز کنیم، می تونیم اون رو تقویت کنیم

وقتی که ما با آگاهی توجه خود رو بروی عاشقی کردن به بقیه می گذاریم و مخاطب رفتار ما کسائی هستن که دوست داریم، ما یه سلسله مراتب مثبت از تشکر، خوشحالی و روابط دو طرفه رو شروع کرده ایم. بذارین با این حقیقت روبرو شیم، همۀ ما دوست داریم که در مورد ما فکر شه، به ما اهمیت بدن و از ما تشکر کنن. تحقیقاتی که بروی تشکر انجام شده نشون می دهد که بیان تشکر از راه کلمات یا رفتار در هر دو طرف یه احساس مثبت ایجاد می کنه.

  1. عشق یه کمیت ثابت نیس

اینکه بسیار به یه آدم عشق بورزید به این معنی نیس که واسه ارائه به بقیه کمتر داشته باشین. در واقع عکس این قضیه درسته. عشق یه گنجایشه که می تونه با تمرکز ذهنی، درگیری احساس و اهمیت دادن در خود تقویت کنین.

وقتی که ما بروی احساسات عاشقانه خود واسه شخصی تمرکز می کنیم و اونا رو ارج می نهیم، احساس داخلی رضایت و ارتباطی که احساس می کنیم می تونه باعث شه که در کل بیشتر عشق بورزیم.

couple

دانستنیای باحال در مورد عشق

  1. عشق بدون شرط نیس

یکی از پیش شرط های داشتن یه احساس عاشقانه وجود حس اعتماد و امنیته. واسه اینکه عاشقانه و همدردانه با بقیه در رابطه باشین، باید یه پیام تو ذهن شما فرستاده شه که به آژیر خطر ذهن بگه که عکس العمل “جنگ یا فرار” خودکار مغز رو خاموش کنه.

آدمایی که در بچگی با ترس شدید، ندیده گرفته شدن، سوءاستفاده یا دیگه تجاربی روبرو بوده ان که یه رابطه امن رو نشدنی می کردن، شایدً سخت تر بتونن در مقابل ساختار دفاعی خود مقاومت کنن و اونقدر احساس امنیت کنن که بتونن دوست داشته باشن.

اما با به کار گیری دوره های روان درمانی یا حتی بعضی وقتا با حضور یه آدم که همیشه قابل اعتماد بودن و اهمیت دادن رو از خود نشون بده، می توان بر این احساس موفق شد. با اینحال، اگه که اهمیت نشون دادن مرتب شما در قلب طرف مقابل نرمی ایجاد نکنه، زمانش رسیده که از خیر این عشق بگذرید.

  1. عشق مسریه

بروز علاقه، همدردی و یکدلی می تونه در بقیه هم جرقۀ این احساسات رو بزنه. شاید واسه همینه که رهبران بزرگی مثل دالای لاما و نلسون ماندلا به ما انگیزه میدن تا بهترینِ خودمون باشیم و به مریدان خود کمک می کنن بر ترس فائق آیند.

داستان این جوری بازگو می شه که جوانان مشکی در آفریقای جنوبی واسه سال ها از قوانین نژادپرستانه رنج می برند و آماده بودن که واسه یه شورش خشونت آمیز دست به اسلحه ببرن، اما ماندلا اونا رو راضی کرد که این راه غلطه.

عوضش، اون کمیسیون حقیقت و صلح رو به عنوان انجمنی درست کرد که در اون افراد بتونن به جرایم سیاسی خود اعتراف کنن و قربانیان هم بتونن واسه بخشش بقیه تلاش کنن.

  1. عشق حتماً تا ابد پایدار نیس، اما می تونه باشه

شکسپیر، نویسندۀ بزرگ انگلیسی، در یکی از شعرهای خود گفته که “عشق عشق نیس اگه به هنگام پیدا کردن جایگزینی جانشین شه”. ما امروزه می دانیم که عشق ثابت و دست دست کردن ناپذیر ممکنه، اما یه قانون کلی به حساب نمی آید. در واقع، بعضی از نظریه پردازان حتی ایدۀ وجود یه “فردیت” ثابت و تغییرناپذیر رو رد کرده ان.

ما امروز همون فردی نیستیم که ۱۰ سال پیش بوده ایم. تجربۀ زندگی می تونه بروی بیولوژی، الگوهای فکری و رفتاری ما تاثیر بذارین. پس، به هنگام تغییر نیازای یه آدم یا وقتی دو نفر در مسیرهای مختلفی رشد می کنن، روابط می تونه در خطر باشه.

با اینحال، محققان نشون داده ان که اقلیتی از کسائی که یه رابطه عشقی طولانی و صمیمی دارن هم بوده ان که اسکن های مغزی اونا مثل کسانیه که تازگیا عاشق هم شده ان.

خواص عشق واسه بدن

آرامش و عشق در مراحل جور واجور زندگی مشترک

اختصاصی دانستنی روانشناسی عشق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *