این پودر آهنی می تواند بدون تولید گازهای گلخانه ای جایگزین سوخت های فسیلی شود

با وجود پیشرفتای زیادی که در تولید انرژیای نو در سالای گذشته به وجود اومده، اما هنوزم سوختای فسیلی ارزون ترین و پرکاربردترین منابع انرژی در دسترس بشر به حساب میان. البته دو مشکل کلی در مورد اونا هست؛ محدود و پایان پذیر بودنشون، و ایجاد آلودگیای زیست محیطی در مراحل استخراج، فرآوری و استفاده.

محققان بسیاری در سالیان گذشته تلاش کردن منابع دیگری رو جانشین اونا کنن، اما مشکل آنجاست که تا امروز هیچ کدوم نتونسته ان از جهت در دسترس بودن و هزینه های فرآوری با سوختای فسیلی رقابت کنن. هرچند به طور قطع روزی این شرایط تغییر می کنه. یافته های جدید محققان دانشگاه McGill شاید کلید حل این مشکل باشه.

اونا پودری تشکیل شده از فلز آهن تولید کردن که قابلیتای منحصر به فردی رو به عنوان یه سوخت قابل اعتماد ارائه میده، علاوه بر این که مشکلات جانبی چون تولید کربن زیاد و گازهای گلخانه ای رو هم به همراه نداره.

با ادامه مطلب سایت ما رو همراهی کنین.

براساس گفته های پروفسور Jeffrey Bergthorson، در این که راه حل مشکل در انرژیای تجدید پذیره تردیدی وجود نداره، اما نشانیامون تا به امروز اشتباه بودن. نه نیروی باد و نه تابش خورشید هیچکدام نیروی لازم واسه حرکت یه خودرو رو تامین نمی کنن. با به کار گیری باتری می شه تا حدودی کمبودها رو جبران کرد، اما تکنولوژیای تولید باتری هم بسیار عقب مونده ان و پاسخگوی نیازامون نیستن.

اون در ادامه میگه که نسبت انرژی تولیدی به واحد حجم پودر اونا بسیار بالاتر از باتریا و قابل رقابت با سوختای فسیلیه. علاوه بر این که سوخت فلزی تولیدی اونا خیلی راحت قابل بازیافت بوده و آلاینده های زیست محیطی هم تولید نمی کنه.

چگونگی احتراق این سوخت در موتورها شباهت زیادی با سوختای فسیلی داره. اینجا هم پودر از راه انژکتور به محفظه سیلندر تزریق و با هوا مخلوط می شه. بعد جرقه شمع اونو شعله ور ساخته و پیستونا رو به حرکت درمی آورد. در این سوخت عامل تولید انرژی اکسید شدن سریع آهن در برابر گرما و اکسیژنه و محصول خروجی هم چیزی نیس جز اکسید آهن قابل استحصال.

طبق گفته های تیم سازنده سرعت عمل احتراق و گرمای حاصل از اون شباهت زیادی با سوختای فسیلی داره، پس نیاز نیس موتورهای فعلی واسه به کار گیری این سوخت دچار تغییرات ریشه ای شن.

البته محققان هنوز مشکلات مهمی بر سر تجاری سازی این طرح پیش روی خود دارن. مشکل اول وزن بالای پودر تولیدیه. هرچند این پودر از دید نسبت حجم به انرژی تولیدی، در وضعیت بسیار مناسبی قرار داره، اما اگه نسبت وزن به انرژی تولیدی رو ملاک بررسی قراردهیم، با سوختی بسیار سنگین تر از بنزین مواجهیم.

البته اینجور مسئله ای با در نظر گرفتن این واقعیت که بخش کلی سوخت جدید از فلز آهن تشکیل شده، چیز عجیبی به حساب نمیاد. مشکل وقتی سخت تر می شه که بدونیم بقیه عناصر فلزی چه از دید صرفه اقتصادی و چه از دید اندازه انرژی تولیدی توانایی جایگزینی آهن رو ندارن.

جدول فوق خوب نشون میده که عنصری مثل آلومینیوم انژری خیلی بیشتری نسبت به آهن تولید می کنه، در نتیجه ناپایدارتر و ناایمن هستن.

مشکل کلی دیگه، تامین آهن لازم واسه تولید پودره. تولید انبوه این سوخت تازه، به معنی نیاز به ساخته شدن معادن بسیار بیشتره. این کار خود مضرات زیست محیطی زیادی به دنبال داره.

نتیجه اینکه هنوز هیچ روش اقتصادی و قابل اطمینانی واسه تولید سوخت پودر فلزی ارائه نشده. اینجور مشکلاتی بر سر راه تولید سوخت لازم موتورهای هیدروژنی هم هست. به طور کل تا وقتی که مشکل صرفه اقتصادی و تجدید پذیر بودن واسه سوختای جانشین حل نشه، ما بازم تماشاگر حکمرانی سوختای فسیلی بر بازارهای انرژی هستیم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *