مدیریت پسماند

دانلود پایان نامه

ر قالب بیانیه ای پیرامون خط مشی های ایمنی اعلام نماید ؛
ب . الزامات مدیران : این مسئولیت بر عهده مدیران است که شیوه هایی را جهت تقویت دیدگاه هایی که تأمین ایمنی را تسهیل می کنند ، ایجاد کنند . مدیران باید چنین شیوه هایی را مطابق با اهداف و خط مشی های ایمنی سازمان ایجاد نمایند ؛
ج . پاسخ گویی به افراد : پاسخ گویی به تمام افرادی که برای تقویت مسایلی که بر تأمین ایمنی هسته ای تأثیر می گذارد تلاش می کنند ، دارای خصیصه های ذیل است :
– نوعی رویکرد استفهامی
– رویکرد سخت گیرانه
– ایجاد ارتباطات سودمند
نتایج مطلوب فرهنگ ایمنی ، فقط در صورتی حاصل می گردد که افراد در کلیه سطوح سازمان متصدی تأسیسات هسته ای ، نگرش مثبتی نسبت به چهارچوب فرهنگ ایمنی که توسط مدیریت ایجاد شده است ، داشته باشند .
2 . تأیید تأمین ایمنی : علاوه بر مدیریت ایمنی ، ضروری است که سازمان متصدی از طریق تضمین بازبینی کامل مسایل مهم ایمنی و در صورت لزوم ، تغییر تجهیزات ، تأمین ایمنی را تأیید نموده و در شیوه های کاربردی در مدیریت تأسیسات ، تجدید نظر کرده و آموزش های لازم را جهت جلوگیری از بروز مجدد مشکلات ایمنی به پرسنل ارایه دهد . دستیابی به اطلاعات ، در خصوص تجارب مرتبط تأسیسات مشابه در سطح جهان ، جهت تأیید تأمین ایمنی ضروری است . سازمان متصدی باید بازبینی های منظمی را در خصوص تأمین ایمنی جهت تأیید اعتبار گزارش هایی که در مورد ایمنی تأسیسات به مدیریت ارایه شده است ، انجام دهد و در صورت لزوم اصلاحاتی را حوزه تأمین ایمنی اجرا نماید . در انجام بازبینی های فوق ، باید تأثیرات مضاعف اصلاحات فنی ، تغییر شیوه ها ، استهلاک قطعات ، تجربیات عملیاتی و توسعه های فنی مورد توجه قرار گیرد . شروط و محدودیت های حاکم بر فعالیت رآکتورهای تولید انرژی هسته ای باید ، همزمان مورد بازبینی قرار گیرند و در صورت لزوم اصلاح شوند .
3 . سایر مسایل : در این بخش دو جنبه مهم مدیریت ایمنی مطرح می گردد . اولین جنبه با مدیریت پسماندهای هسته ای ارتباط دارد . به محض راه اندازی ، تأسیسات شروع به تولید پسماند هسته ای می کند . دومین جنبه با جلوگیری از وقوع حوادث هسته ای ارتباط دارد . علیرغم کلیه اقدامات ایمنی ، هیچگاه تضمین وجود ندارد که جلوگیری از وقوع حوادث کاملاً موفقیت آمیز باشد ، حتی در صورتی که احتمال وقوع چنین حوادثی بی نهایت کم باشد . بنابراین ، سازمان متصدی باید تمهیداتی را جهت مقابله با حوادث مهیا نماید . به ویژه ، سازمان مذکور باید شیوه های خاصی را برای مدیریت حوادث هسته ای و اجرای برنامه های اضطراری در محل تأسیسات ، قبل از شروع فعالیت تأسیسات مورد نظر ، سازماندهی کند .
4 . از کار انداختن تأسیسات : کلیه تأسیسات هسته ای بالاخره زمانی عملیات خود را متوقف خواهند نمود و باید قطعات و تجهیزات مورد استفاده در تأسیسات مذکور را اوراق نمایند . از کار اندازی تأسیسات هسته ای ، فرآیندی است که از طریق آن تأسیسات مذکور به طور دایم از چرخه فعالیت خارج می شوند . تأسیساتی که به طور دایم تعطیل می شوند ، باز هم به عنوان تأسیسات فعال به شمار می روند که باید تحت فرآیندهای نظارتی متعارف قرار گیرند و از شیوه های خاصی جهت تضمین ایمنی تأسیسات مذکور ، تا از کار انداختن کامل تجهیزات آن ، استفاده گردد . طول مدت دوره قبل از اوراق سازی تجهیزات هسته ای ، ممکن است چند سال به طول بیانجامد . سازمان متصدی باید از مرحله نقشه کشی تأسیسات ، تا جایی که از لحاظ منطقی امکان پذیر است ، این احتمال را مد نظر داشته باشد که از کار انداختن تأسیسات ، توأم با تشعشع هسته ای و انتشار مواد رادیواکتیو در محیط زیست خواهد بود . به همین ترتیب ، در طی دوره فعالیت تأسیسات ، سازمان متصدی باید به این حقیقت توجه لازم را داشته باشد که تأسیسات مذکور نهایتاً ، باید از کار انداخته شوند ، به عنوان مثال ، سازمان متصدی باید سوابق کامل حوادث مربوط به آلودگی هسته ای را بایگانی نماید تا بر اساس آنها بعداً ، بتواند بررسی مسایل مختلف مربوط به جریان تولید پسماندهای هسته ای و برنامه ریزی جهت حفاظت در مقابل تشعشع ناشی از جداسازی قطعات تجهیزات اتمی را سازماندهی کند .
3-2-5 شروط صدور مجوز
چنانچه شرح داده شد ، اصطلاح تأسیسات هسته ای ، کلیه تأسیسات هسته ای از ساده تا کاملاً پیچیده را در بر می گیرد . در بعضی موارد ، مجوز واحدی برای تأسیسات معینی صادر می شود و در سایر موارد ، مجوزهای متعددی برای تأسیسات خاصی نیاز است . البته ، مدت اعتبار قانونی مجوزها از موردی به مورد دیگر و از کشوری به کشور دیگر تفاوت دارد . شروط صدور مجوز ، توسط نهاد مقررات گذار ، بعد از مشاوره با متقاضی تعیین می گردد . در حال حاضر ، بعضی کشورها در قوانین هسته ای خود ، پیش نیازهای صدور مجوز را مشخص نموده اند ، ولی بعضی کشورهای دیگر ، چنین کاری نکرده اند . با در نظر گرفتن این واقعیت که تأسیسات هسته ای و به ویژه رآکتورهای تولید انرژی هسته ای ، موضوعات بسیار حساسی در اکثر کشورها هستند ، لذا تعیین پیش نیازهای صدور مجوز در قوانین هسته ای می تواند به عنوان ابزاری سودمند جهت افزایش شفافیت فرآیند مجوز دهی باشد . سازمانی که متصدی دریافت مجوز است ، باید اسنادی را در تأیید تقاضانامه خود به نهاد مقررات گذار ارایه دهد و نهاد مذکور باید دستورالعمل های مرتبط با محتوا ، قالب اسناد فوق و آخرین فرصت تحویل تقاضانامه ، ارایه نماید . نهاد مقررات گذار باید موارد ذیل را الزام نماید :
الف . سازمان متصدی ، خط مشی هایی را مقرر می نماید که در آن اولویت ویژه ای به امنیت هسته ای داده باشد ؛
ب . کلیه اقدامات احتیاطی ، باید بر اساس پیشرفت های علمی و فن آوری نوین اتخاذ گردند تا از بروز خسارات ناشی از تأسیسات هسته ای جلوگیری نمایند ؛
ج . سازمان متصدی ، باید به تعداد کافی کارمندان متخصص که دوره های آموزشی را در خصوص ایمنی فعالیت های مربوط به کل دوره فعالیت هسته ای گذرانده اند ، در اختیار داشته باشد ؛
د . سازمان متصدی ، باید کلیه اقدامات لازم را جهت جلوگیری و مقابله با هر گونه مداخله توسط اشخاص ثالث اتخاذ نماید
ه . سازمان متصدی ، باید منابع مالی مناسب را جهت تضمین ایمنی تأسیسات هسته ای در کل دوره فعالیت آن تأسیسات ، در اختیار داشته باشد ؛
و . توانمندی ها و محدودیت های انسانی ، در کل دوره فعالیت تأسیسات هسته ای مد نظر گرفته شود ؛
ز . برنامه های تضمین کیفیت ، ساماندهی و اجرا شود .
3-2-6 موضوعات خاص
به همان میزان که می توان هدف ایمنی هسته ای از طریق ابزارهای مختلف فنی تأمین نمود ، چهارچوب حقوقی نیز ، به همان میزان در تأمین ایمنی هسته ای ، ضرورت دارد . مهم ترین نکته مرتبط با موضوع ، این است که قوانین و مقررات هسته ای ، باید با ماهیت خطری که تأسیسات هسته ای برای انسان و محیط زیست دارند ، تناسب داشته باشند.
3-3 جنبه های قانونی ایمنی تاسیسات هسته ای

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

3-3-1 قوانین و مقررات حاکم بر ایمنی تاسیسات هسته ای :
قوانین و مقررات جاری ایران در زمینه ایمنی تاسیسات هسته ای ، اساسا از تعدادی از قوانین اصلی مصوب مجلس ایران و یک سلسه مقرارت و دستورالعمل های تصویب شده به وسیله سازمان انرژی اتمی ایران تشکیل شده است . در اینجا ، ابتدا مفاد این قوانین و مقررات به صورت مختصر مورد بررسی قرار گرفته و سپس مبانی اعتبار و خلاها و نارسایی آن ها ارزیابی شده است .
3-3-1-1 قوانین و مقررات :
قانون سازمان انرژی اتمی ایران ، 16/4/1353 اولین و مهم ترین قانون مربوط به کاربردهای علوم و فناوری هسته ای در کشور محسوب می شود . بر اساس این قانون ، سازمانی به نام سازمان انرژی اتمی ایران تاسیس گردید (( تا استفاده از اشعه و انرژی اتمی در صنایع و کشاورزی و خدمات و ایجاد نیروگاه های اتمی و تولید مواد اولیه مورد نیاز صنایع اتمی )) را مدیریت ، سیاست گذاری ، برنامه ریزی و نظارت کند . مقررات این قانون در خصوص ایمنی تاسیسات هسته ای غیر مصرح یا کلی است . بند الف ماده 3 قانون ، از جمله مقررات کلی است که در مقام بیان یکی از وظایف سازمان این چنین مقرر داشته است : (( توسعه و گسترش علوم و فنون اتمی در کشور و ایجاد زیر برناهای علمی و فنی لازم برای استفاده از علوم و فنون اتمی در برنامه های توسعه و تحول کشور )) . همین بند ط ماده مذکور ، به یکی دیگر از وظایف سازمان اشاره کرده و بیان داشته است : (( در ایجاد هماهنگی و نظارت بر امور مربوط به علوم و فنون اتمی در کشور که به وسیله سایر موسسات اعم از دولتی یا وابسته به دولت و یا غیر دولتی انجام می شود و تنظیم مقررات و ظوابت و آیین نامه های مربوط و پیشنهاد آن به مراجع ذی صلاح قانونی برای تصویب )) . عبارات (( ایجاد زیربنای علمی و فنی لازم برای استفاده از علوم و فنون اتمی )) در بند الف ماده 3 و (( نظارت بر امور مربوط به علوم و فنون اتمی در کشور )) در بند ط ماده مذکور ، تلویحا می تواند متضمن ایمنی در تاسیسات هسته ای به عنوان یکی از وظایف سازمان نیز باشد ، زیرا لازمه منطقی ایجاد زیربنای علمی و فنی لازم برای استفاده از علوم و فنون اتمی در برنامه های توسعه و تحول کشور ، ایمن سازی کاربردهای این علوم و فنون است . بدون ایمنی در تاسیسات و فعالیت های هسته ای ، بستر مناسبی برای توسعه و گسترش کاربرد فناوری اتمی در کشور فراهم نخواهد آمد . همین طور (( نظارت بر امور مربوط به علوم و فناوری اتمی در کشور )) ، به صورت کلی می تواند متضمن حصول اطمینان از وجود ایمنی در تاسیسات هسته ای را نیز شامل می شود . علاوه بر بندهای الف و ط ماده 3 ، ماده 9 قانون هم ، در مقام تعیین وضایف و اختیارات شورای انرژی اتمی ( یکی از اردکان سازمان ) مقرراتی را در زمینه ایمنی تاسسیات هسته ای پیش بینی کرده است . ماده مذکور در این خصوص بیان داشته است :
الف) تصویب مقررات و صدور دستور العمل های لازم برای حسن انجام امور مربوط به علوم و فنون اتمی در کشور :
ب) تصویب ضوابط و مقررات مربوط به حفاظت در مقابل اشعه اتمی و هسته ای و تعیین طرز نظارت در این زمینه

ج) صدور اجازه ایجاد تاسیسات اتمی در نقاط مختلف کشور با توجه به ظوابط و شرایط ایمنی تاسیسات مزبور .
از سه بند فوق ، دو بند اول به صورت کلی و بند آخر به صورت مشخص ، تصویب مقرراتی برای ایجاد و نظارت بر ایمنی در تاسیسات هسته ای را از جمله وظایف و اختیارات شورای یاد شده قلمداد کرده است . بر اساس بند اخیر ، شورای انرژی اتمی می تواند مقرراتی را تصویب کند و به موجب آن ، ایجاد تاسیسات اتمی در نقاط مختلف کشور را منوط به رعایت ضوابط و شرایط ایمن توسط دارنده مجوز تاسیسات نماید . دومین قانون اصلی کشور که به صورت کلی یا نا مصرح ، ایمنی تاسیسات هسته ای را پیش بینی کرده است ، قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 20 فروردین 1368 مجلس شورای اسلامی است . این قانون ، سازمان انرژی اتمی ایران را مسئول نظارت بر اجرای مقررات این قانون و سایر مقررات ناشی از آن ، در زمینه حفاظت مردم ، جامعه و نسل های بعدی در برابر پرتوها معین کرده است . ماده 1 قانون حفاظت در برابر اشعه در مقام بیان اهداف خود مقرر داشته است : (( با توجه به گسترش روز افزون کاربرد اشعه ( پرتوها ) در امور مختلف و ضرورت حفاظت کارکنان ، مردم ، نسل های آینده و محیط در برابر آثار زیان آور اشعه ، مقررات ذیل تدوین شده است . )) همین طور ماده 3 قانون شمول قانون به فعالیت های هسته ای و پرتوی مشخص را برشمرده و بیان داشته است : (( مقررات این قانون ، شامل کلیه امور مربوط به حفاظت در برابر اشعه در سطح کشور از جمله موارد ذیل است :
1. منابع مولد اشعه
2. کار با اشعه
3. احداث ، تاسیس ، راه اندازی ، بهره برداری ، از کاراندازی و تصدی هر واحدی که در آن کار با اشعه انجام شود .
4. هر گونه فعالیت در رابطه با منابع مولد اشعه شامل واردات و صادرات ، ترخیص ، توزیع ، تهیه ، تولید ، ساخت ، تملک ، تحصیل ، اکتشاف ، استخراج ، حمل و نقل ، معاملات ، پیمانکاری ، نقل و انتقال ، کاربرد و یا پسمانداری .
5. حفاظت کارکنان ، مردم و نسل های آینده به طور کلی و محیط در برابر آثار زیان آور اشعه .
به موجب ماده 4 این قانون ، انجام فعالیت های مقرر در ماده 3 (به جز بند 5 ) مستلزم اخذ مجوز از سازمان انرژی اتمی ایران است . دارندگان مجوز انجام فعالیت های فوق ، ملزم به رعایت مقررات قانون ، آیین نامه اجرایی آن و ظوابط و دستورالعمل های واحد قانونی ( سازمان انرژی اتمی ایران ) می باشند . ماده 13 قانون ، مسئولیت حسن اجرای این مقررات و ظوابط را بر عهده واحد قانونی قرار داده است و برای این منظور ، سازمان می تواند بر فعالیت های بیان شده نظارت کند و بر حسب مورد از آن ها بازرسی به عمل آورد . همان گونه که پیداست ، این مقررات به طور مشخص و آشکار ، ایمنی تاسیسات هسته ای را مورد توجه قرار نداده ، با وجود این ، کلیت آن ها می تواند بر ایمنی این تاسیسات نیز تسری داشته باشد . ارتباط نزدیک و بعضا تفکیک ناپذیری که می تواند بین موضوعات حفاظت در برابر اشعه و ایمنی هسته ای وجود داشته باشد (Stoiber,2003,47 ) ، این اجازه را می دهد که مقررات اشاره شده قانون حفاظت در برابر اشعه ، مبنای حقوقی کلی برای استقرار ایمنی در تاسیسات هسته ای نیز محسوب شود . بدیهی است که اعمال و اجرای قانون و مقررات حفاظت در برابر اشعه در کل ، تحکیم و تقویت ایمنی فعالیت های هسته ای موثر خواهد شد .
علاوه بر دو قانون فوق الذکر ، ایران در سال 1379 به عضویت دو معاهده بین المللی تحت عناوین (( معاهده اعلام فوری حوادث هسته ای )) و (( معاهده کمک رسانی به هنگام حوادث هسته ای و فوریت های رادیولوژیکی )) در آمده است ( محمد حسینی ، 1380، 178) که بر اساس ماده 9 قانون مدنی ایران ، مقررات این دو معاهده می تواند آثاری در حکم قوانین در کشور داشته باشد ( کاتوزیان ، 1381 ، 31 ) . به موجب معاهده اعلام فوری حوادث هسته ای ، دولت ایران ( سازمان انرژی اتمی ایران ) ملزم شده است انتشار یا احتمال انتشار مواد رادیو اکتیو از تاسیسات هسته ای تحت صلاحیت ملی خود را – در مواردی که این انتشار یا احتمال انتشار می تواند از مرزها فراتر رود یا کشور یا کشورهای دیگر را تحت تاثیر قرار می دهد – به آژانس و دولت یا دولت های عضو متاثر شونده اعلام کند . بر اساس معاهده کمک رسانی نیز ، دولت های عضو از جمله ایران متعهد به کمک به کشور حادثه هسته ای دیده شده اند . اجرای این معاهدات می تواند در ارتقای ایمنی هسته ای در سطح ملی و بین المللی موثر واقع شود . اما در کنار مقررات کلی قوانین و معاهدات فوق الذکر ، نظام ایمنی سازمان انرژی اتمی ایران ، مقررات خاص را درباره ایمنی تاسیسات هسته ای ، تدوین و تصویب کرده و به اجرا گذاشته است . این مقررات خاص که اساسا از مقررات و استانداردهای آژانس بین المللی انرژی متاثر گردیده اند ، ایمنی تاسیسات هسته ای را در مراحل ، مکانیابی ، طراحی ، ساخت ، راه اندازی ، بهره برداری و از کارانازی مورد توجه قرار داده اند . به طور مشخص ، نظام ایمنی سازمان انرژی اتمی ایران ، مقرررات ذیل را در خصوص ایمنی هسته ای تهیه و تصویب کرده است :
1. مقررات مربوط به نحوه صدور مجوز برای بهره برداری و از کار اندازی راکتورهای تحقیقاتی آب سنگین با قدرت صفر و راکتورهای مینیاتوری با چشمه نوترون .
2. مقررات ایمنی برای انبار ، ترابری و اداره سوخت هسته ای تازه در یک نیروگاه هسته ای
3. شیوه نامه صدور مجوز برای بهره برداری و از کار اندازی راکتور تحقیاتی تهران
4. شیوه نامه صدور مجوز برای تاسیسات چرخه سوخت هسته ای غیر از راکتور .
5. مقررات مربوط به صدور مجوز معدنکاری و آسیاب اورانیوم .
6. مقررات ایمنی ترابری سوخت هسته ای توسط وسائط نقلیه .
7. شرایط تصحیل

پاسخی بگذارید