مدیریت پسماند

نموده است . مناظر گنداب هایی که امروزه در قسمت هایی از شهر به چشم می خورد ، ناراحت کننده است و از این بابت مردم متحمل خساراتی خواهند شد . علاوه بر وضعیت شهر بوشهر ، مطابق با مقررات و ضوابط آژانس بین المللی انرژی اتمی می بایست فاصله ای بین 3 تا 5 کیلومتر از نیروگاه را تخلیه کرد .
3-2 ایمنی تأسیسات هسته ای
تأسیسات هسته ای ، تأسیساتی هستند که با چرخه سوخت هسته ای ارتباط دارند ( یا به عبارت دیگر ، با تولید انرژی هسته ای مرتبط هستند ) . تأسیسات هسته ای عبارتند از کارخانجات فرآوری سوخت هسته ای ، رآکتورهای تحقیقاتی و آزمایشی ( از جمله تجهیزاتی که برای ایجاد واکنش های شکافت هسته ای به کار می روند ) ، رآکتورهای تولید برق ، تأسیسات ذخیره باقیمانده سوخت هسته ای تأسیسات هسته ای غنی سازی ، تأسیسات فرآوری مجدد ، تأسیسات مدیریت پسماندهای رادیواکتیو ، معادن استخراج و اماکن جداسازی و آسیاب کانی های رادیواکتیو . در بعضی از تأسیسات هسته ای ، مقادیر عظیم سوخت هسته ای یا انرژی تولید شده ، تحت شرایط خاصی ممکن است منجر به انتشار گسترده و غیر قابل کنترل مواد رادیواکتیو گردد و خطر قرارگیری افراد در معرض تشعشع شدید را ایجاد نماید . لازم است تدابیر ایمنی ویژه ای جهت مقابله با خطرات احتمالی ناشی از تأسیسات فوق پیش بینی گردد . هر چه میزان خطرات احتمالی تأسیسات مذکور بیشتر و تأسیسات مذکور پیچیده تر باشند ، ایمنی آنها ، مهم ترین هدف قوانین هسته ای است . بنابراین باید تدابیر ایمنی متعدد و سختگیرانه ای اتخاذ گردد . بسیاری از تدابیر مذکور ، جنبه فنی دارند و باید در دستورالعمل های فنی تدوین گردند و نباید در قوانین هسته ای درج شوند . در مورد چنین تأسیساتی ، نقش نهاد مقررات گذار با کارکردهای نهاد مذکور ، تفاوت چندانی ندارد و تأمین ایمنی چنین تأسیساتی ، وظیفه اصلی سازمان های متصدی آنهاست ، زیرا سازمان های مذکور ، به طور مستقیم در مدیریت چنین تأسیساتی دخیل اند .
3-2-1 اهداف
هدف قوانین هسته ای در ارتباط با تأسیسات اتمی ، ایجاد چهارچوب حقوقی است که کلیه تدابیر ضروری جهت کاهش خطرات ناشی از چنین تأسیساتی را تحت پوشش قرار دهد ، البته باید به این نکته توجه شود که هر تأسیساتی ، ماهیت منحصر به فرد خود را داراست . قوانین هسته ای باید بر اهداف سه گانه ذیل معطوف شوند :
الف . هدف کلی ایمنی هسته ای : قوانین هسته ای باید تضمین نماید که افراد ، جامعه و محیط زیست از طریق اتخاذ اقدامات حفاظتی و نظارت موثر ، در مقابل خطرات رادیولوژیکی حفاظت شوند ، ( به عبارت دیگر ، قوانین هسته ای باید از وقوع حوادث جلوگیری نمایند ) ؛
ب . هدف حفاظت در قبال تشعشع : قوانین هسته ای باید تضمین نمایند که در طی فعالیت های متعارف هسته ای ، میزان تشعشع هسته ای ناشی از تجهیزات مورد استفاده ، پایین تر از سطح محدودیت های تعیین شده قانونی نگه داشته شود ، تا پیامدهای ناشی از وقوع هر گونه حادثه ای ، کاهش یابد ؛
ج . هدف ایمنی فنی : قوانین هسته ای باید تضمین نمایند که کلیه اقدامات عملی معقول جهت جلوگیری از وقوع حوادث ، کاهش تأثیرات ناشی از هر گونه حادثه ای که ممکن است به وقوع بپیوندد ، اتخاذ گردد تا اقدامات مذکور ، احتمال وقوع حوادث خطرناک را کاهش دهند .
پیچیدگی و تدابیر ضروری اجرایی و فنی ، توأم با افزایش مخاطرات احتمالی ناشی از تأسیسات هسته ای ، افزایش می یابد و تدابیر مذکور در خصوص رآکتورهای تولید انرژی هسته ای ، پیچیده تر هستند . از سوی دیگر ، فقط گنجاندن بخش کوچکی از تدابیر فنی و اجرایی در قوانین هسته ای ، عملی است . در صورتی که مقررات فنی منعکس کننده آخرین پیشرفت های علمی ، با قوانین ترکیب شوند ، توسعه فنی در حوزه ایمنی هسته ای ، با مانع مواجه خواهد شد . قوانین هسته ای ، فقط باید اصول و مقررات فنی کلی را که در مورد کلیه تأسیسات هسته ای اعمال می گردد ، تحت پوشش قرار دهند . کلیه جزئیات دستورالعمل های فنی ، باید در مقررات ، آیین نامه ها و استانداردها یا توصیه هایی که توسط نهاد مقررات گذار منتشر می شود ، انعکاس یابند .

3-2-2 مقررات کلی حاکم بر تولید انرژی هسته ای
رآکتورهای تولید انرژی هسته ای نسبت به سایر تأسیسات هسته ای ، البته با استثنای تأسیسات بسیار عظیم چرخه سوخت هسته ای ، خطرات بیشتری را ایجاد می کنند . بنابراین ، مقررات حاکم بر چنین تأسیساتی ، پیچیده تر و مفصل تر خواهد بود . البته بیشتر مقررات مذکور ، در متن قوانین هسته ای درج نمی گردند ، بلکه در آیین نامه های مربوطه درج می شوند . تأسیسات هسته ای باید از دو مقرره تبعیت کنند : مقرره ایمنی هسته ای که بر طبق آن ، ایمنی باید در تأسیسات مذکور رعایت شود تا احتمال کمی برای وقوع حوادث وجود داشته باشد ، و مقرره ایمنی تشعشع که میزان تشعشع در فعالیت های متعارف ، باید پایین تر از حد محدودیت های خاص قانونی برای افراد دست اندرکار و سایر اعضای جامعه باشد . قانون ، چهارچوبی را معین خواهند نمود که به نحو مقتضی بتواند اجرای دو مقرره فوق الذکر را تأمین نماید . در تعیین چهارچوب مذکور ، باید به ویژگی خاص هر کشور توجه شود . هیچ چهارچوب خاصی را نمی توان صریحاً ، کارآمدتر از موارد دیگر تلقی نمود ، مگر اینکه چهارچوب مذکور ، به ویژگی های خاص هر کشور ، توجه شده باشد . قوانین هسته ای ، در عین حال که اهمیت کلی مقررات فنی را مورد توجه قرار دهد ، از سوی دیگر همواره انعکاس دهنده شرایط خاص داخلی هر کشور نیز ، هستند . علیرغم وسعت و پیچیدگی چنین تأسیساتی ، و با وجود مخاطرات احتمالی ناشی از آنها ، قوانین در این حوزه ، با دو عامل سر و کار دارند : نهاد مقررات گذار و سازمان متصدی تأسیسات هسته ای . نهاد مقررات گذار ، مسئول وضع استانداردهای ایمنی و مقررات جهت اجرای استانداردهای مذکور در چهارچوب قانونی است . دومین عامل ، یا به عبارتی دیگر ، سازمان متصدی تأسیسات هسته ای ، مسئولیت اصلی را در قبال تأمین ایمنی تأسیسات تحت نظارت خود دارد . سازمان مذکور ، ممکن است اجرای بعضی وظایف خود را به نهادهای دیگر واگذار کند ، اما نمی تواند مسئولیت خود در قبال تأمین ایمنی را به دیگر نهادها واگذار نماید .
3-2-3 نقش نهاد مقررات گذار
1 . شیوه واکنشی : نهاد مقررات گذار باید تضمین نماید که سازمان متصدی تأسیسات هسته ای ، از قانون و محدودیت های قانونی تبعیت می نماید . البته ، نهاد مقررات گذار نباید بی دلیل ، آزادی عمل سازمان متصدی را محدود نماید . تجربه اثبات کرده است که یکی از بهترین شیوه های الزام سازمان متصدی به تبعیت از قانون و محدودیت های قانونی از یک سو و عدم تحمیل محدودیت های ناروا بر آزادی عمل سازمان مذکور از سوی دیگر ، این است که نهاد مقررات گذار ، به جای شیوه کنشگرانه ، شیوه واکنشی را اتخاذ نماید . با اتخاذ رویکرد واکنشی ، سازمان متصدی ، طرح ها ، پیشنهادات و برنامه هایی را تنظیم می نماید و نهاد مقررات آنها را بر اساس معیارهای رایج ایمنی ، ارزیابی نموده و معین می نماید که تا چه اندازه طرح ها و پیشنهادات مذکور قابل قبول هستند .
2 . مجوز دهی مرحله به مرحله : با در نظر گرفتن وسعت و پیچیدگی رآکتورهای تولید انرژی هسته ای و در نظر داشتن این حقیقت که چندین سال فاصله بین مرحله طرح ریزی رآکتورهای مذکور و مرحله اتصال نیروگاه هسته ای به شبکه برق کشور وجود دارد ، لذا مقتضی نیست که نهاد مقررات گذار مجوز کامل را صادر نماید . بعضی کشورها ، صدور یک مجوز را کافی می دانند ، اما فرآیند صدور مجوز به مراحل مختلف تقسیم بندی شده است . بعضی کشورها ، برای هر یک از مراحل ساخت و فعالیت رآکتورهای تولید انرژی هسته ای ، صدور مجوز جداگانه ای را الزامی می دانند . تعداد و شمول مجوزهای صادره از هر کشور به کشور دیگر فرق می کند و انعکاس دهنده چهارچوب حقوقی و فرهنگی و سیاسی هر کشور است . بسیاری از کشورها ، صدور حداقل سه مجوز را به شرح ذیل ضروری می دانند :
الف . مجوزی برای مکان یابی و احداث رآکتور تولید برق هسته ای
ب . مجوزی برای فعالیت های رآکتور
ج . مجوزی برای از کار انداختن رآکتور
در بعضی کشورهای دیگر ممکن است مجوزهای جداگانه ای برای مکان یابی و احداث رآکتور تولید برق هسته ای صادر شود و یا مجوز احداث رآکتور ، حاوی جواز ساخت هم باشد و یا برای ساخت هر یک از قسمت های اصلی رآکتور ، به مجوز جداگانه ای نیاز باشد . به دلایل فنی و اقتصادی ، معمولاً ، حیات رآکتور تولید برق هسته ای به شش مرحله تقسیم بندی می شود : مکان یابی ، طراحی و نقشه کشی ، احداث و ساختمان سازی ، راه اندازی ، فعالیت و از کار انداختن .
نهاد مقررات گذار ، همواره بر مبنای مجوز دهی مرحله به مرحله اقدام می کند و فرقی نمی کند ماهیت یا تعداد مجوزهای مورد نیاز قانونی چه باشد .
3 . نظارت مداوم : معمولاً ، فعالیت رآکتورهای هسته ای بین 30 تا 40 سال طول می کشد . مجوزی که در آغاز کار ، به سازمان متصدی رآکتور اعطا می گردد ، در طی مدت مذکور ، معتبر باقی نخواهد ماند . در دهه 1960 ، متصدیان بعضی از رآکتورهای تولید برق هسته ای ، مجوزهای نامحدود دریافت کرده اند ، البته مشروط به اینکه از مقررات خاص ایمنی متابعت نمایند . از آن دوره به بعد ، بیشتر دول ترجیح می دهند مجوز فعالیت را برای مدت محدودی ، اغلب 10 سال صادر کنند و در پایان دوره اعتبار مجوز ، رآکتور تولید برق هسته ای ، مورد بازبینی دقیق فنی قرار گرفته و ممکن است مجوز برای مدت بیشتری تمدید شود ، البته تا زمانی که تغییراتی در مجوز ایجاد نشود . برخی کشورها ، تمدید مهلت مجوز را طبق شروط خاص ، بر مبنای سالیانه انجام می دهند . در دیگر موارد ، محدودیت های زمانی مجوزها ، بر اساس ملاحظات سیاسی معین می گردد و گاهی اوقات ، محدودیت های زمانی متفاوتی برای رآکتورهای مختلف تولید برق هسته ای که در قلمرو یک کشور واقع اند ، معین می شود . در کلیه موارد فوق الذکر ، لازم است قبل از تاریخ انقضاء مجوز ، مدت اعتبار آن به سازمان متصدی اطلاع داده شود . همچنین ضروری است جهت تأمین ثبات و پیش بینی پذیری آینده ، به سازمان متصدی ، اطمینان خاطر داده شود که مدت اعتبار مجوز ، تغییر نخواهد یافت مگر ، به دلیل مسایل ایمنی . فرقی نمی کند مدت اعتبار مجوز چه میزان باشد ، نهاد مقررات گذار باید بتواند اطمینان یابد که همواره الزامات سازمان متصدی جهت تأمین ایمنی ، اعمال می گردد . نهاد مقررات گذار ، باید منابع مالی و فنی لازم را در اختیار داشته باشد و بتواند بدون هیچ گونه منعی ، کلیه اطلاعات مربوطه را به دست آورد . همچنین نهاد مقررات گذار ، باید اختیار قانونی و ابزارهای لازم را در اختیار داشته باشد تا در صورتی که ملاحظه نماید مقررات ایمنی هسته ای مراعات نمی گردد ، مداخله نماید . مفهوم نظارت مداوم در سایر حوزه های حقوق هسته ای مانند گزارش های دوره ای در مورد تأمین ایمنی هسته ای ، بررسی تجربیات گذشته در خصوص حوادث هسته ای ، سازماندهی برنامه هایی جهت تطبیق تجهیزات قدیمی با استانداردهای نوین ایمنی و توجه به طرح های حفاظتی نیز ، کاربرد دارد .
4 . اصلاح ، تعلیق یا ابطال مجوز : قوانین هسته ای باید به نهاد مقررات گذار ، حق اصلاح ، تعلیق و یا حتی ابطال مجوز فعالیت را اعطا نمایند . جهت ممانعت از تصمیمات خودسرانه نهاد مقررات گذار و اعطای تضمینات لازم به سازمان متصدی در خصوص امنیت سرمایه گذاری آن سازمان در حوزه هسته ای ، لازم است که مقرراتی که بر طبق آن ، چنین اقداماتی ( جهت اصلاح ، تعلیق و یا ابطال مجوز ) اتخاذ می شوند ، به صراحت در قانون مشخص گردند . با توجه به روند کنونی پیشرفت های فن آوری ، کلیه نیروگاه های برق هسته ای به مرحله ای خواهند رسید که در آن مرحله ، گرچه هنوز شروط مربوط به مجوزهای فعلی خود را اعمال می کنند ، اما شروط مذکور ، انعکاس کننده جدید ترین استانداردهای نوین نخواهند بود . در این وضعیت اجرای برنامه تطبیق دهی تجهیزات قدیمی با استانداردهای نوین ایمنی ، ضروری خواهد بود و نهاد مقررات گذار معین خواهد کرد که چه اصطلاحاتی از لحاظ ایمنی ، ضرورت خواهد داشت . در صورتی که برنامه تطبیق دهی تأسیسات قدیمی با استاندادرهای نوین ایمنی ، از لحاظ فنی امکان پذیر نباشد و یا از لحاظ اقتصادی برای سازمان متصدی ، غیر قابل توجیه باشد ، لذا ممکن است سازمان متصدی تصمیم بگیرد که رآکتورهای برق هسته ای را از کار بیاندازد . در صورتی که نهاد مقررات گذار ، تصمیم به خاتمه فرآیند رآکتور بگیرد ، ممکن است نوعی خلع ید تصور شود که مستلزم طی فرآیندهای خاص قانونی است که بستگی به نظام حقوقی عام کشور متبوع نهاد مذکور دارد . البته موقعیت در کشورهایی که خود دولت یا یکی از ارگان های دولتی سازمان متصدی رآکتورهای هسته ای هستند ، فرق می کند . به منظور ارائه مهلت به سازمان متصدی جهت برنامه ریزی یا اجرای برنامه های تطبیق دهی تجهیزات قدیمی خود با استانداردهای نوین ایمنی ، نهاد مقررات گذار باید زمان اعتبار مجوز فعالیت را برای مدت کوتاهی تمدید کند . گر چه این امر ضروری به نظر می رسد ، اما لازم است در مقابل این احتمال که سازمان متصدی تلاش کند مهلت بیشتری به دست آورد و بدین طریق ، طول دوره فعالیت رآکتورهای هسته ای را افزایش دهد ، مقابله شود .
3-2-4 نقش سازمان متصدی
به این دلیل که مهم ترین وظیفه سازمان متصدی ، تأمین ایمنی است ، لذا سازمان مذکور باید سه هدفی را که در مقررات هسته ای معین شده است ، تأمین نماید : هدف کلی ایمنی هسته ای ، هدف محافظت در قبال تشعشع هسته ای و هدف ایمنی فنی . مقررات مربوط به ایمنی هسته ای ، مبنی بر این است که سازمان متصدی باید دستورالعمل های ایمنی را اجرا نماید تا از طریق اجرای دستورالعمل های مذکور ، ایمنی تأسیسات را مدیریت کند و سازمان فوق الذکر باید ، شیوه خود جهت مدیریت ایمنی را بر طبق دستورالعمل های فوق تطبیق نماید . جهت انجام کارکردهای فوق ، سازمان متصدی دو دسته ابزار در اختیار دارد : ابزارهای فنی مانند فرآیند تضمین کیفیت و استفاده از شیوه های اثبات شده فنی و ابزارهای رفتاری مانند فرهنگ ایمنی . اهمیت ابزارهای رفتاری ، اکنون کاملاً اثبات شده است ، گرچه نمی توان ابزارهای مذکور را در قالب الزامات قانونی تدوین نمود .

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

1 . مدیریت ایمنی : در ارتباط با چهار مرحله اول حیات رآکتور تولید برق هسته ای ، ( مکان یابی ، طراحی و نقشه کشی ، احداث و راه اندازی ) مسئولیت اصلی سازمان متصدی ، علاوه بر تضمین ایمنی در زمان فعلی ، انجام برنامه ریزی هایی برای عملکرد ایمن رآکتور بعد از مرحله راه اندازی نیز می باشد . سازمان متصدی ، باید تدابیر فنی ایمنی را اتخاذ نموده و از شروط الزام آور مجوز ، تبعیت نماید . به ویژه سازمان مذکور باید اصل محافظت کامل را اعمال نماید ، زیرا به دلیل وجود موانع فیزیکی متعدد و سطوح مختلف حفاظتی ، انتشار ناخواسته مواد رادیواکتیو در محیط زیست ، فقط ناشی از یک تصور مشخص ( و متمایز ) نیست ، بلکه ناشی از مجموعه ای از اشتباهات متعدد است . به محض راه اندازی رآکتور تولید انرژی هسته ای ، سازمان متصدی باید به طور دایم ، ایمنی رآکتور را مدیریت نماید . سازمان مذکور باید :
الف . خط مشی هایی را جهت تبعیت از مقررات ایمنی تنظیم نماید ؛
ب . شیوه هایی را برای کنترل ایمنی تأسیسات خود ، در کلیه شرایط ( از جمله زمانی که تأسیسات مذکور در حال تعمیر است ) ، مقرر نماید ؛

ج . پرسنل کافی و کاملاً آموزش دیده و ماهر را در اختیار داشته باشد ؛
جهت کارآمد نمودن مدیریت ایمنی ، سازمان متصدی باید تعهد بالایی به تأمین ایمنی داشته باشد که این امر از طریق توسعه فرهنگ ایمنی امکان پذیر است . فرهنگ ایمنی در سه سطح ذیل ، الزاماتی را بر سازمان متصدی تحمیل می نماید :
الف . الزاماتی در سطح خط مش گذاری : سازمان مذکور باید مسئولیت های خود را د

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *